10.

20.

d ₰

30.

— 28—

Felicem quatiens virgam fertur teres Hermes Et Victoria ovans evolat ecce manu.

Turicremae superant arae; quin vadite, sacra, Debita jam pridem sacra referte deo!

W. Chorea.

Aspice saltantum suspensis gressibus orbes Undantes; volucris vix sola planta ferit.

Num video tenues vinclis sine corporis umbras? Per lunam choreas dant Dryadesne leves?

Ut tenuis fumus Zephyro fluit actus in auras, Utve levis vitreis innatat alnus aquis,

Pes docilis salit in numeros sic suave fluentes, Fila canora lyrae membra tenella levant.

Jam quasi saltantum vi rumpant agmina juncta, Acriter in medios virgo puerque ruunt.

Prae pede quae via fit post tergum diffluit illis, Ut magice datur hic, hic operitur iter.

Ecce, modo ex oculis abeunt, vaga diffluit unda Belle saltantum turbine mixta fero.

Imo hic emergunt laeti nodoque soluto Ducunt compositos lege recente choros.

Usque novans sese et delens se vertitur usque Natura et variat lege tacente vices.

Dic, cur cuncta fluant omnisque novetur imago, Grataque cur teneat corpora mota quies? Rex liber cur quisque animo morem gerat uni?

Cursu unam pernix inveniatque viam?

Num scieris? est Harmoniae venerabile numen, In choream saltum quae novat indomitum, Quae Nemesi similis numeri moderamine blando Fervida corda regit, quae truculenta domat. Et frustra tibi concentus concors strepit orbis?

Te flumen cantus non movet ambrosii? Non quam cuncta tibi spirant modulatio dulcis? Non gyri rapidi, quos per inane chaos Fulgentes soles variant curvamine vasto? Quem servas ludens, re fugis ipse modum.