Aufsatz 
De ultima oraculorum aetate / G. Wolff
Entstehung
Einzelbild herunterladen

2

⁴μεκοιιςι ᷣ‿αιdoοeQοο ααέςατονι) 16 0ιμι

oAAdxdοs εᷣν εα᷑αςρννꝙꝙρeννμ νοσs eyυνι ναiv,)

1044dναι ⁶σο ⁷⁶οSς 2οε ν dτανρ☛M.

ieueνας podεεενισ ⁵ε†ο oꝗεεέκνου 340 N 25. 690Q ς8 G u% dνα αχ⁴³ς, xœ‿r 3) d⁴,⁵ροεον ο⁴μον αἀερασeφ

Aειαeναμ̈ο, αηανκνν pa dero odvres 3

600ꝭQ» deεεᷣdαe νοπιε Auœiε.

O⁹ες ε ιαηέπνm⁶σeνsoRνõ-εìηqpduν ε vidouos unvos,

d³⁴,μά̈ςο ꝙο⁶ Aeꝓανν neεε⁴‿ναε τκ⁴d ανοειαν lron 30. aos, Ʒϑνπνοσ Pοneεsνe νοs εdρᷣmνν d⁶υσασοισςσ

noAdd, e xal Jaoeν, ta aεν deα oures 10oro

2ννιμυιιQĩQ 690 G ꝓο* uαεντοοεςε) οsνν

Noy d, örα ³ ο̈κοοε) 4, ꝙF4⁵μοαασς 0* ε‿eννας

vvis Jauοlzs, ueο d⁵μνιερρ εννέχ 1⁴e 35. dα⁵⁴μονενν, εeρασοεοιναάη̈αάνννυνρoeνοαeν G2*zεασαꝛ,

65,ν έeν⁴μχ̈ν pτm, νι Hϑάι˙νονς 6,89 1060οα⅜

vροοοινν 1Aeοςσε) ανιασςρ⁸ A9ννμιε̈ν αινν

auι⁵εροοωσQ ³½τ‿εᷣνν) eoseer, 6de» eolle 49

neloεμααεαν) lννeν mηάmvν xœνρνεεαοs.ισ 40. 7uνoelss Teue js1u) ueyαᷣ⁴ονdeds, Sge veαοvrue

Miycs wœl ddανννς 0△α εο⁶η‧‧.φ diνας ficwds, ge IHadrw, 4eν ςε, Tt, α‿s Iluοαννmσe, 60QX-ε ον ννρμεση aνιασα⁴α:ου,ο ⁵οσ Veee Suvne 64drovo Axιμσν ευα⁵⁶οτοιε*), 501 104 εαςρ ε 9ααφσ l&uρ⁵ρρνησσόν Hᷣννεκ̈ακ. 2 adν, dαοoν 6r2jοας ⁴οι⁶μονς ννωνν μεᷣα dauενas dννουνς 1³εεα u‿μ εοασσ) 2οινασeν⁵ενοο Lο⁹m. *jαα ν μ⁴ανᷣ£ Joο πνέάdeτe vuν dον 50. HAorderos Moνοαμν⁴νννννμενεε, æτ⁴ας εμιεο

IOvosi ναανν τ⁶οοσωνmdddèe Suανι),

◻₰

¹1) Obscuri.

2) Tota res ad νποα pertinet, mysticam hominum cum deo conjunctionem, finem bonorum apud Neoplatonicos. Plotino intra quinque annos et dimidium, quos Porphyrius cum eo versalus est, quater contigisse paulo post traditur.

³) 2ar pro zat, pluralem pro dερνωμρπ⁴οσπο scripsi, incisum adjeci. Adjectivum hoc tantum loco legi- tur, sed recte formatum est: recta via procedens, justus honestusqque. Divi sunt et beati regio- num coelestium incolae. Mentis tuae contentionem, studentem in impeditis vitae viis efferri suo impetu ad mundum perfectorum, id est cogitatione et philosophiae studio, dii extulerunt... Pluralis metaplosticus auν ap. Hom. II. 5. 722; 18. 375; Dionys. Perieg. 720. Anth. Pal. 14. 139. Aesop. ib. 10. 123; Maximum r. 2ατιαερ 30..2

) Scr. oxeddoæe. Hom. Il. 20. 341. r 0¶/αχα⁴.ρ⁴⁴ν σης³⁵αν. 5

) Sic pro uαντοοε Struve ad fragm. oracc. Sibyllin ap. Lactant. p. 39. Socratis ars obstetricia significatur.

³) Pro corpore, animae quasi tentorio, inde a Pythagoreis. Mααm sepulcrum animae corpus a Pla- tonicis censeri notum est.

) Sic scripsi pro x⁴εeνν mocI Inl

²) Ita deus oraculi a Porphyrio proditi v. 9 in Orelli opp. Gr. sentent. et moral. tom. 1. p. 319 di- eitur deν⁴ος οeρπᷣάrorae zeenν οννν μυανν. Hi canales ap. Platonicos viae sunt, quibus mens divina se pandit. Oracc. magg. Ps. Zoroastris v. 1 direo d wuxfs ½erv. Uhi Plethd scholiasta:

4zr0 666ν] r*ſ f

²) Sic recentiores. Veteres dixerant reeα.

¹⁰) Genitivus ab voc. d.ακσκνκον sv. 34 pendet.

) Hie superlativus inde a Callim. lav. Pall. 117 haud rarus.

) Sie pro gauν*οι scripsi, ut deazsoden et sim. dicuntur. Plur. est majestat.

¹³) Plotino. Postremo annoto, interpunctionem a me etiam tacente aliquoties mutatam esse.