exerν πωά ναμνᷣsᷣαν olerelag drnero

0vre ²66) xelννν 11μμιν ατονς τν‿εαμέεοάσφ

28

moldods de 6youe deuoo dxece dedanxνναmρεν.

Planudes, qui magis ad verba quam ad sententias Ciceronis respexit, sensum ora- tionis latinae non semper assecutus in errores incidit, raro explicandi causa singula

vocabula addidit,

saepius nomina confudit,

omnino neque accurate, neque eleganter

Ciceronem expressit ²⁰⁷), in vocabulis formisque vocabulorum deligendis et in dictioni-

bus et sententiis conformandis graecitate deteriore usus.

habuisse videtur, qui alia praebebat, quam

Ceterum codicem Somnii quae nunc leguntur, et hic illic vitiosa.

Quemadmodum Ciceronis Somnium Scipionis, ita Maerobii commentarium in Som-

nium, non Saturnalia, quod alii falso dicunt ²⁸³⁸), Planudes graece convertit.

Codices

interpretationis laudant Fabricius ²⁵⁶) et Hessius ²⁷⁰), quibus adde a me in editione Boethii

carminum ²²¹) nominatos.

Inter Platonis et Ciceronis libros.

Codex Coislinianus integer incipit his:

Merasu o Tdrανοο τα Kiαεα „oO S1Al.

Ex codice Augustano mutilo, qui incipit verbis ²⁷²) ultimis cap. XV' libri primi et finitur ab initio capitis IV ²⁷²) libri secundi, Christian. Frider. de Matthaei graeca edi- dit ²*⁴) in libro rarissimo, cui index est: Varia graeca ex VIII Codd. edita cum ani-

madoversionibus.

In his autem tot nominibus, quae de sole dicuntur, non frustra, nec ad laudis pompam lascivit oratio, sed res vere 33) vocabulis eæprimitur. Dux et princeps, ait, et moderator luminum reliquorum, mens mundi et temperatio. Plato in Ti-

266) Cod. Aug.*aAτ Hess. xores.

267) Unum locum c. 25 et 26, quem Cicero ex Platone hauserat, Planudes non convertit, sed ex Phae. dro ipso p. 245,— 246 transscripsit.

2⁰8) Fabric. Bibl. Gr. T. XI p. 685 Harl.

*“) J. l. p. 682 et p. 685. Adde Venetum alterum apud Zanettium T. I p. 117.

no) in Cic. Catone maj. Praef. p. XlIj sq. et p. XXXIII sqq.

371) Praef. p. V.

27²) Fatdvvvrat 5„reiε εαπι d ndeœ usra- „d⁴μεν et latinis respondent cingitur— tracla- hum ad sequentia lransferamus.

Inde haec transscripsi, quae capite XX libri primi leguntur.

Ey ds 1o⁴το τοσ m%οσοοτσιςσ νν.ριαοσε rog eε τ ποοι eνεκεσσ ο eμνν, 0008 00G Snldeie a dyos&mouεevoe: dAdd zνα bJ-11⁴αά̈ nxodᷣ⸗u 26 öyre ergai- verct Hye ,⁶d ² doοxααν,—ꝙß onol, æcl olxo- 26 ια%¶ςmwιν ⁴⁵ν σσςατιν, voνςᷣ 100 v⁵⁴.ραο

²73) roĩro dt zat ded zir reroxwοεe, latine et propter anguslias.

Mosquae 1811, 8 p. 91— 182. Negant quidem prodiisse librum, quem G. H. Schaeferus ad Gre- gor. Cor. p. 876 redemtoris morte infelici suffo- catum esse dixerat, sed eodem anno impensis Zosimadarum fratrum in lucem est emissus. Exemplum, cui tamen index deest, Hessio hu- manissimo, directori gymnasii Helmstadiensis, debeo. Hinc corrigenda et supplenda, quae mo- nuit Jan Proleg. ad Macrob. p. XLVIII sq.

¹¹³) Gronov. vult res verae— eæprimuntur.

2²⁴)