— 41—

Inscr. I No. 142. Osann. Syll. III p. 116 sq. p. 150. Quare in columna Arthmii(Dem. Phil. III §. 42 αꝓρν), qunm X omittat 7 delevi. In libris scriptis nihil inconstantius. In recentioris aetatis saepissime omittitur litera finalis, scilicet ubi omnia negligenter, etiam hoc negligi- tur. Neque vero solum in deterioris notae membranis 7 contra regulas omissum est, sed etiam in melioris. Vid. exempla Thucydidiorum in Popponis Prolegg. Vol. I p. 452— 454. Isocrateorum in Benseleri Comm. ad Areop. p. 185— 187. Etiam in nostro T. Or. De Rhod. Libert.§. 29: uerd ανσο υστᷣοοe aædα⁶ν rauταν, d dœνꝝιmοονσν. ad rauras 0d* rauvrd diνuͥ(Sic) duqotouꝝ doοnrz. Ratio postulat, ut post νιmνοονσ vox insistat. Phil. I §. 26: 10 o0r 05TOI ⁴ονσιαιε πμι έν⁶ς etc. Phil. IV§. 38: αιόν παιονσσ. II olv etc. Synt. §. 17: drerdoorG. det„do. Etiam ante vocalem Dem. Olynth. II§. 12: 3 1 ldpove 20να 16»¶— 2ld— d⁴— öro ε roεs Od⁴ννααασα, d drαe 1εν ⁶„os ete. Synt.§. 1: our' era- rodoh oëte. Sed in negligentiae hujus tam rara sunt vestigia, ut haec sex in 16 primis orationibus sola inveniantur, si quidem sunt haec vitia. Nam Osannus J. c. contra Hermannum (Emend. Gr. p. 13 sqd.) de fine commatis aliter sentit, quam plurimi viri docti. De in ver- sus metrici ſine vid. Böckh. Praef. ad Pind. p. XXXVII, ibid. de metris p. 64 ibiq. cit. et Memor. Acad. Berol. 1822 p. 331. Sed in Curetoni codice rescripto Homeri Syriaco et in Villoisoni Veneto etiam ante vocalem literam proximi versus primam nonnunquam 7 omittitur. X autem Demosthenicus vel paucissimis locis exceptis in pleniore forma finibus adhibenda sibi constat. Quid quod si Maximo Planudi(Bekkeri Anecd. p. 1401) obediverimus, ubique addenda foret litera paragogica. oi òs inquit rie»cas rautne O**„οααυναďmne eriοεa, oi 10 ⁸ π⁴oitns daudoævres, ντ³⁶νεεν εανοσνμέeνοω σννρσαα⁴ιεον τ‧ roνν o» 6Sεσσν μμεεεο.— od αννε5ον οƷ νπας 1ν,&y ois u τέασσε(scil. ol omral) roũ uctoou grener od ri εœσ, vci roε μι ν(leg. x* ⁶ςρm dHQ!'ν Bkk.) aεερσαιαι ronto dννσ νοαρσmο, ε¼dde[erι¶ νται σσισςαρννον, Eerogergar. nalro νœ πρ⁵έ νœ zοeοεεισ ιυ νἀeεάνον rToe u erd rou drro Cꝓνοναι ναά εσισνεοεᷣοεν να ρμάαsdοοzs rouroue zoner. Assentiri videtur Bekkerus Maximo addens„qui quod de auctoritate codicum dicit, verissime dicit.“ Attamen vide Thucydi- diae lectionis varietatem in Popponis Prolegg. Vol. I p. 445— 451.„Itaque non mirum, si in quibusdam libris ad omnia additum conspicitur, in aliis ibi tantum, ubi hiatus evitandus esset, locum obtinuit. Utrorumque ſides ob ipsam constantiam suspecta et plus tribuendum eis, qui mediam viam tenent. Ut enim poetae metrum, ita scriptores suavita-— tem soni sequebantur.“ Haec Schneiderus(ad Plat. Civ. Vol. I p. 46) de libris Pla- tonicis. Eadem de optimis Demosthenicis verissime, ut jam Dobraeus significavit de ₰ codice scribens:„Often has» final when a consonant begins the next word, espe- cially if there be a stop or even a pause in the recitation.“ Quibus Kidd (in Dawes. Misc. Crit. Ed. 2dae p. 221) addidit:„Hinc quoque liquido constat miram quan- dam in his etiam inter ipsos librarios membranarum Clarkio-Bodleianarum Platonis et codi- cis illius optimi Demosthenis similitudinem intercedere. Ambo videntur amantissimi vetu- statis. Uterque emendate scribendi usquequaque asperi exactores.“ Ante pausam literae * paragogicae locum esse jam vidit Hermannus I. c. Suavitatis causa et gravitatis sono addendae esse adjectum tradiderunt ipsi grammatici. Apollonius in Bkk. Anecd. p. 520 extr. O(scil.) adõνεα πᷣισ⁸ν εστιιν εν τ 2oνααρσμ eeuk eporlae æokan-