Quum nuper Boeckhii illustrissimi opus de Atheniensium administratione pecunia- rum publicarum denuo prodiisse in diario Bergkii et Caesaris virorum doctissimorum lite- rario gaudium declarans, caput de Symmoriis exponerem, dolebam quod Demosthenicus apparatus criticus adhuc in scrinio nostro lateret. Quapropter nunc data occasione spe- ciminis certe edendi consilium cepi, secundum codices quum ceteros tum nostros quos scitote aliis locis enumeratos esse. Quare jam nihil nisi haec monenda esse videntur. F solum adscribebamus, ubicunque codex Bavaricus cum eo consentit. Notam autem vul- gatae lectionis(= vulg.) ubi in annotatione adhibebo, intelligetis lectionem esse reliquorum librorum praeter nominatos in eadem annotatione; altera nota ceterarum(=„aAld. etc.“) nobis est editionum post eam plurimarum. De aliis rebus disserebamus in prolegomenis criticis, ut de hiatu in ₰ passim relicto, de* addito, de augmento 7Sο⁵⁴νν etc., de for- mis conjunctivi et optativi verborum terminantium, de rωQσι εανᷣ in cνσσ contractis, de omisso oee in compellatione Aôνναάoο per totam familiam codicis Aug. 1, de accentu genitivi rou⁵ονν, de apice vocabuli εαςσοσοs, rel. Interpretationem latinam addidimus, non tam ut esset ea loco commentariorum quos dicunt perpetuorum, quam ad verba recepta magis defendenda.

DEMOSTHENIS ORATIO DE SYMMORIIS§§ 14— 30.

§. 14. Eyd rolvvv, droε ᷣoονννασεονο xrd re 2 αοαm—⁷⁷ς ονυτοιι οννειινμενοςσν Ʒνο 1dν oudενν ν⁄εο⁶ιριννμαασν νν ενοᷣe ud Talονι μmmάο⁹ε iοενρν—eνηoιμέυννο παάε̈αάςννενυν rοςα Gςσς μςοστα α xrdνοοεαα pedsa, Tdνν

r0ꝗqοdeeν⁴μαννο εσeων οσσοονν OiO³⁴α‿νι ν iν

dnououανε⁴αε ενια ααυ, outes doeεσνκν, nqi- L.ω⁴αιανο.[15] Eorl olrvy Oντοων ιν μπ παιρα cxevijs, dcdydde Aoνναεον,, νάω ⁵μάέυμέοτον oνεο αννεκνισεια τdeo„ναμας ενμαν⁷, ³εασαπαοων έᷣντ r000 1G&ᷣ 6 t dν Seν roucoντς. OQodre„⁴e, 6 dνοοε ονπνναο,, dGœ μρ mπαάυιρσσνο dxœxvr es oueies 1Sovnre A erd ruıντα τ⁶ι πσἀedν aεd εένμαστοο εσαιι ποοοννειιν νeπι⁵στο, odd» ⁴νε˙ν εέας&ε⁴ανάυρꝙνενν dGα 1Onrs r, uerd αντια σ ϑἀνεεᷣννατ 8iG8 A* o

§. 14. Ego igitur, Athenienses, et haec et his similia reputans, nullam orationem confiden- tem aut vanae prolixitatis exquirere volui, sed quae ratio instructionis et optima et expe- ditissima esset, considerando fui vehementer occupatus. Puto igitur eam auditam, si probata vobis fuerit, esse decernendam.[15] Prima itaque et maxima instructionis pars, Athe- nienses, est haec animorum vestrorum con- ditio, ut quisque ultro alacriter omni officio fungi velit. illud enim videtis, Athenienses, quaecunque unquam universi vos voluistis et postea quisque pro se gerenda putastis, eorum vos nihil unquam effugisse, quae vero voluistis quidem, post autem alius alium re- spexistis, tanquam ipse nihil, proximus omnia