— 41—

uetd iν τν‿ε uνοdeνυυπν⁷qrdᷣτανεέυυν ετdνανν Tbν d½ 36⁄Q ½((non solum jactuum, sed cer- tissime inprimisque etiam laterum) 6 uοιν τd uν⁴αe&μνειμνοο Kos rS 446ꝓ εεο, Xos d8 6 1 2» u Kiν.(Idem a Parömiagraphis, Lexicographis, Aristophanis Scholiastis certatim tradi- tur.) Aéyerai s i α xπ‿ονμεα dv rourov, olo Xos aoorde Koy o edo. dꝗ, 0? zc Aodrri nurondoòςᷣ„XTos αeοαotde KGoy ouu eyetr.(De quo proverbio infra.) Enluιον ι dorouyναονε uι ꝓπννονι(νυαεο ααάαςροε) x ⁶ν⁷ενοεε, oi eidoue Tlν π‿αυν(pPerperam Orellius 9⁄m½) ⁴μνsemꝓριαασν ενƷε νον etc. Sed de eo multorum paucorumve talorum, nucum, numorum, aliarum rerum pari impari numero reliquisque aleæ ludis nunc non disputamus, sed de talis, quibus quatuor in alea lusum esse etiam alii tradiderunt. Eustathius(Iliad. 2 p. 1289, 55 sq. Rom.): Kã‿μμαάραοο oνν Sooνs ou(Fragm. 239) 1‿ννέόι αυοσονπραχ νιℛcgere„oculntous(Scribe „eoduνάοu. De quinque talorum ludo, quem erraltdois ludebant, vid. Becker. Charicl. Vol. I p. 487) dοrοια. raltero d* 1 αννι τeασασαν doοονανοο. d ᷣναmoros rrdαεςα ei*ε 14σααχρας, od uν Æᷣ œαε Tode εονε, 45 46àG1, œο dεονσeυνυρενεενειρναἀε. dvréwerro„dο rνde έ‿ε⁴e, elra roide wc⁴ erode, Owde d lerrde en μνωπν 2ug„ 7 Ge&6ντνεεπαιιάαάeta&E. ααν 64, qœσν, æi σxu rdαεςα τ‿νν dοτοασmναναιωυπ τπανααην̈αeνοιένσꝛĩds 5os, üyte ac Oiuovrd. i. e. OQuatuor ludebatur talis, quorum singulus quatuor apparentia casu latera habebat, neque vero sex uttesseræ, et cum suo quodque latus adverso efficiebat septena puncta. oppositi enim erant unio et senio(illa in cavo latere, hic in dorso), ternio et quaternio in paribus lateribus, bina- rio autem numero et quinario, quos habebant tesserarum sex æqualia latera, tali omnino care- bant, quorum capita vix stare poterant nec signabantur. Quem morem tironibus declaravit Ernestius Clav. Cic. s. v. Talus. Omnes autem talorum quatuor adhibitorum casus 35 fuisse „dici“ inepte ab Eustathio adjicitur. neque erant casus, ut censet Calcagninus(De ludis c. 1), „ex consuetudine ludentium annumerati 35.“ Imo calculorum rationibus(ex regula permutatio- nis) efficitur, ut sint 35, nec plures possint cogitari per quatuor talos faciendi. Composuit eas omnes notas Senftlebius de Alea c. V§. 19, ubi versum„2 Seniones, 1 Chius, 1 Qua- ternio“ typographi errore, etiam in Gronovii Thes. Vol. VII p. 1157, repetitum deleto. OQuod si unum tantum Euripides talum, ut perhibuit Urbinas, illis quatuor, quibus ludere solebant, adjecisset, casus non ad quadraginta, sed ad quadraginta et quatuor auxisset.

Mittamus igitur doctum Archidiaconum, ut certa et clara ex antiquioribus audiamus. Thes- salonicensis Archiepiscopus I. c. et Scholiasta Platonicus tradiderunt casus 35 istos partim se- cundum deos partim secundum heroes partim secundum celebres viros, secundum amicas vel eventus quosdam honoris aut ludibrii causa esse nominatos, Stesichorum octonos, quia monumentum ejus poëtæ Himeræ in Sicilia octo lateribus extructum erat. quadraginta item numerus dicebatur Euripides, erεεον exer o Euotriee peνε̈ςνα eie εν εeνοννς rεᷣσασοeνποωοQs rOodrœrν μενεd νν mταFœzdναιν τινν οι‿νονα. Repetuntur eadem fere ad Odyss. A p. 1397, 40