— 7—
semper in te eximia et praestantia(ausgezeich- net) fuerunt.
„. in UVerbis et Adverbiis, v. c. Cic. ad Div. V, 12: Ar- deo cupiditate incredibili, nomen ut nostrum scriptis illustretur et celebretur(berühmt gemacht wer- de) tuis. Ibid. VII, 1: teque et istam rationem otii tui et laudo vehementer et probo. Id. de Fin. IV, 7: ex quo magnitudo quoque animi existebat, qua facile posset repugnari obsistique fortunae. Id. in Cat. IV, 5: cum de pernicie populi romani tam acerbe tamque erudeliter(so feindselig) cogitarit. Id. ad Att. XVI, 17: Ego, quae te velle quaeque ad te pertinere arbitrabor, Studiose diligenterque(angelegent- lichst) curabo.
5) vel sine copula, idque duplici modo:
²³. aut synonyma, conjunctione abjecta, innnediate post
8
se ponuntur, quod Asyndeton vocatur, et oratori in- primis vehementius dicenti est consuetum ac multum gravitatis ipsi conciliat. Exempla extant apud Cic. in Catilinaria oratione altera 1: abiit, eæcessit, evasit, erupit, et de Fin. I, 13: Ex cupiditatibus odig, disci-
. dia, discordiae, seditiones, Bella nascuntur, et m. a. I. 6. aut eo cohaerent nexu, ut de rebus diversis idem fere praedicetur, inprimis si non verba solum per se, sed conjuncta cum suis objectis quid velint, spectes, v. c.
— Cic. p. Mil. 8: P. Clodii mortem aequo animo nemo ferre potest, luget senatus, mnoeret equestris ordo, tota civitas confecta senio est, squalent municipia, a flictan-
tur coloniae, agri denique ipsi tam beneficum, tam salutarem, tam mansuetum civem desiderant. Id. p. Sull. 16: permitto aliquid iracundiae tuae, do adoles-


