11

nee ipsi sibi in suadendo et dissuadendo semper constarent. Utinam saltem, ut alia taceam, facilitati festinationique, qua versus effundere solebat Taubmannus, ²) restitissent atque ita cavissent, ne nimis multos versus faceret, quo haud scio an nihil ei plus nocuerit. Sed nimium fortasse, ut assolet, adolescenti, qui et ipsis et scholae honori futurus esset, indul- serunt, unde factum est, ut, si quid peccasset, remissius vituperarent et corrigerent. ¹) Hie autem, ubi poeta haberi et illustrari coeptus est, quum laudes et alia praemia accederent, nullam fere occasionem praetermissit, quin carminis aliquid componeret, ac vereor, ne edulitate sua et magistris ²) et aliis saepe molestus fuerit; illis, quia nihil nisi quod ab ipis⸗ datum esset, ex schola emitti volebant,*) aliis, quia magna carminum copia obrue-

enim in lon 22 liam. Addebat M. Gurkfelderus: neque ego, D. R., ullo modo improbare possum ejus in hac re et dexterftatem. Sed hoc tamen moneo, inquit D. Rector, ut parce id facias, et hortor te, ut, quoniam hoe genus dicendi, ut vides, non omnibus placet, legas elegias etiam Propertii et in llo gemere facillori aliquid comeris, ut ita possis utrisque satisfacere. Si scis, eum, ad quem scribis, delectari antiquiore genere, scribas in eo, si quem in leviore, scrihas in eo itidem. Et mandabat mihi cum D. M. Gurkieldero. ut adjunctis literis illud in officinam typographi mitterem et interdicerem typographo, ne ullum vocabulum noe literam in eo mutaret. Do ſaget der Rec noch zum M. Gurckf.: Sie werden wol eine weil darau zu klaubeln haben, die Studenten zu Altorf.“ Ex ep. ad G. Specknerum. De antiquitate, quae in Taubmanno vituperabatur, cf. infra ep. III.(ad clarissimum Maecenatem) et Gesneri Isag. I, p. 306. ²)„Mense Augusto aderant Noribergenses et convivium fecerunt in publico nostro hospitio, ad quod invitarunt omnes dominos praeceptores, qui et comparuerunt omnes; illis vero abeuntibus processere nostri ad fores D. M. Gurckfelderi ibique considentes et stantes, mediocriter madidi, quibuscum erat D. Judex(qui me fere singulis diebus ad se vocat et eujus bibliotheca mihi est aperta; quandocunque adsum, utor omnibus, quibus volo libris). Is, nobis practereuntibus(fueramus enim in campo nostro) clamavit: Ubi meus est Taubmannus? Ubi meus Taubmannus? Ego processi. Porrexit mihi aureum poculum, bibi; me complectitur, clamans:„Hic meus est ülius, hic meus est filius.“ Dimissus, me subter- ducere conor(denn ich ſcheubet mich vor den praeceptoribus). Ibi incipit judex: ubi est Taubmannus? sed ego pergo, quasi non audivissem: vocat D. Rector: Taubmanne, non audis? adesdum. Communica nobiscum tuas columbas. Welcher kann ein Verschen machen, was am meiſten pedes had? Et recitat hune mihi antea notum:„Mille boves pascunt taurorum millia centum,“ et: Mach mir auch einen, der ſo viel pedes bad. Meditabundus adsto: porrigit mihi judex poculum, ebibo; ubi ebibissem, inquit judex, jam vena fluet; et ego hune(quem utcunque ex tempore feceram) recito:„Mille vorant equites cancrorum millia centum. Hio superabat multitadine pedum rectoris. Quilibet enim eques habet 6 pedes; ille duos, equus 4, et qui- libet cancer 8. D. Rector subjicit alterum mihi etiam antea notum:„Musca super vitulum quemlibet una sedet,“ et inquit: Mach mir einen, do ſo viel columbae drin ſind. Respondeo ego: Hoc non possum, sed Puaiun meditatus, hunc subjicio:„Una columba sedet quemlibet ante pedem“,(intellige pedes equitis cum equo et cancri). Propinat mihi judex vinum, bibo; D. Bectar inquit: victus sum. Interea me subduco clam IIns.- Ex ep. ad G. Specknerum. 4* y) Quantum noceat ingeniis nimia indulgentia, inias laudes, egregie exponit D'Israeli: Miscellanies of Liter ture. Paris 1840. I. p. 186 sd. ) Quo rarins tale quid hodie, eo magis adducor, ut auind exemplum afferam. J. Jaw. Mos er, Lebens- geschichte» von ihme selbst beschrieben. 1768. s. I. p. 12 de se narrat:„Als ich einem Praeceptor freywillig wochentlich zweymal 100, einstens aber auf einmal 1000 Verse in allerlei generibus brachte, warf er das Buch voller Unwillen von sich und sagte: Narr! meinst du, ich habe eine Besoldung allein auf dich? Und der Rector Gymnasii sprach, als ich ihme freywillig allzuxile lat. Reden brachte, zu mir: Tu es moleste sedulus.“ *)„His fortasse lintellige subsidia ad solvendum aes Taltenum Noribergae contractum] facile nune carere poteram, edictum si nuperrime non obstitisset. Celebrabat nuptias senatoris Imhoff filius nobilis- simus; item alius. Compellabant me, rogabant, instabant: magni viri, doctores, jureconsulti, theologi, et alii, ut carminis aliquid' iis conficerem. Id fore non tantum ex usu meo, sed et scholae honorificum ut cum maxime. Sed edietum non patiebatur vestrum.“ Ex ep. ad D. Abb. M. Ad. Franc.„Agnosco me peccusse in hoc, quod D. Rectori earmen ilud Prius non obtuli, antequam Principi offerretur.- Ex ep. ad Gurkfelderum praecept. 8

2*