Aufsatz 
La farce du maistre Pathelin : grammatische Abhandlung / von Ludwig Schäffer
Entstehung
Einzelbild herunterladen

2

De toy! or fay que je m'en loe. 1575.

Dy, Aignelet. Vien ça, vien. 1541.

Et neporquant grant joie auroie,

Se je de leanz vos veoie

Sanz trop grant honte revenir. Ly. 5163. Receif la lei que Deus nos apresentet, Chrestientet, e puis t'amerai sempres;

Puis serf et erei le rei omnipotente. Rol. 3597.

So di done Ly. 5679, fai 734, vien 728, je descendi 222, je vi 224, je fui 6670, cfr. Rol. 3629 ete. Mit unorganischem s findet man im Pathelin: Vien ça, t'avois je fait ouvrir Ces fenestres? vien moy couvrir. 611. Ne le oserais je demander. 549. Or vien ça, et parles. 1081. Si ne me respondz aultrement. 1184. Preus le, bailles luy une estole. 620.

In der 2. Person zeigt sich ausser s, wie in der alten Sprache und wie es nach der Be- handlung dieses Consonanten sich erwarten lässt, im Präs. auch 2: A qui vends tu tes coquilles? 1570, cfr. 618. Entens tu bien? 1492, cfr. 1566. Scez tu quoy? 1559, cfr. 1571. Se tu sez Ly. 363. In der 3. Person findet sich im Praes. t wie in der alten Sprache bei den Zeitwörtern der 2. Conj. mit d im Auslaute des Stammes. Dagegen wird das in der Frage heute zwischen Vocalen im Präs. der 1. Conj. wieder eingeschobene lat. und altfr. t im Pathelin nicht geschrieben: Je luy parle de drapperie Et il respont de bergerie. 1455. Chascun m'emporte mon avoir Et prent ce qu'il en peult avoir! 1008, efr. 936. Mais comment parle il proprement? 858. Aussi a il leu le grimaire. 18, cfr. 305. Plus d'enui feire ne li quiert Mes sire Yvains, encois descent A la terre et son cheval prent. Ly. 2259.

Beim Perfectum zumeist der 2. Kl. der st. Zeitwörter erscheint häufig, wie in der langue d'oll, ein s, das als organisch zu betrachten ist: Lors se mist dessoubz le corbeau. 445. Le diable me fist bien vendeur De drap a ung tel entendeur. 1468, efr. Ly. 2073. In der 1. Person Plur. findet man nicht selten on neben der gewöhnlichen Endung ons: Ou nous tenon nostre auditoire. 16 Et nous beuron bien, je m'en vant! 331, efr. 232, 268, 1203. 0o dist li quens: Or sai jo veirement Que hoi murrum par le mien escient. Rol. 1936. Im Perfect erscheint schon in der langue d'oil zwischen dem Bindevocal und der Flexion häufig ein s, welches nach dem Lateinischen nur in der 2. Person Plur. gerechtfertigt ist.