An

rit. Philologici etinm. Semincrit, cui illustrissimus Ieyne illo adhuc tempore praeerat,

enbriun fiui; sed viran illaun celeberrünun, qudlis tunc erat, haucl infaria cuu poeta aliquo Romano magni nominis umbram appeéellaveris: vires Senio erant debilitatae, voluntate remanente. Post reditun ad moοs rein fata diu in anuo vo- latatann perficere decrevi, ut relicta patria aliam mihi sedlent Tuuererem in aliduu CGermanica terra: quodõ consilium nuno adhue sanun mihi fuiĩsse vicletur, sed tunc nirnis fuvenili agelur ardore. Nec quidqhucun fcuu obstabat, nisi temporun conclitio, quin a Summnis Ducatus Badensis nagistratilns benignissüne recineren. Monachium iterea concesseram, ſu veniliter elatus quueαdam eximia Sec vana Spe cormnoddorum vtucliis et vilae meae parandorun. Evenit illa, ucm novunus, rerum mutatio et tracli mihti poterat alicuod munus in ducatu Badensi. Ergo nominatus sum magister in gym- nasio quod Merthemü est: Secl multae mox caussae eæstiterunt, quae vilae meae nnulaltionem aliqucm desiclerabilem mihi reddlerent. Itaque accepi munus ecclesiastt- eun, quo functus sum biennio diutius in quodam Pago, qui haud ita procul ab Heiclel- berga situs est. Consilium erat, ut ormnibus quiden, uae tuno ꝛnihi imposita essent, Oiciis, debita fungerer, diligentia, sed omne interea otiunn— erat qulem Satis abun- dans— consumerem in anti†uitatis stuclio, atque ita teinnpus exspectarem, quo reddle- rer scholasticae vitae atqque institutioni fuvenltutis. Ouae res mox mihi contigit. Wam primum unus professorum factus sum gymnasit Heidlelbergensis, et nunc munere me vicdeo honoralun nultis de caussis miht agnopere eroptato. Quod si verun licet ꝛihi fateri, fan nihil in votis habeo, nist ut vires mnihi Suppetant, quibus ardoris

mei magritudini SevTSOUVE IMPILISSIMI, cujus venerando fussu ad illan

provinciam accedo, quam vis inclulgenti eæspectationi haudd omnino me imparenn

oOStendarn..

Jamque nihil restat, nisi ut ad illustrissimos hujus urbis proceres honoratissimosque emnium ordinum viros singulatim et reverentissime me convertam: ad Jenatores mp Lissimos, ad summe venerandi Consis torii fTntistitem emtnentis.

rim um Assessoresque venerabilissimos, ad verbi divini ecclesiaeque Minis-

tros veneratione dig nissimos, ad omnes omnium seientiarum Doctores egx-

llentissimos atque dootissimos, ad omnes denique scholasticarum rerum benig-

nissimos fautores: hi cuncti adsint et aditialem meam orationem„ quam patrio sermone habi- turus sum, ca, qua egeo, audiant indulgentia, debita reverentia Peto et rogo.