— G6d9o—

Novis est nomen.— Id XXXVIII, 28, 3: Censores viam silice sternendam a porta Capena ad Martis locaverunt.— Sic apud Ciceronem; ad Vestae, ad Opis, ad Castoris, ad Iuturnae, ad Furinae, ad Apollinis. 291„

Vian(iter) abest a genitivis bidui, Lridui Kidm magnitudo intervalli indicatur. Cic. ad Attic. V, 16, 4; In castra properabamus, quae aberant bidui.— Ibid. V, 17, 1: Hanc epistolam dictavi, auum in castra Proſicisxerer a Auir bus aberam bidui. ſ

„Denique in altera quoque parke Lhugonns attribu- tivag ellipsis esse potest, quum ipsum attributum tollitur nudumque relinquitur nomen, ad quod attributum refertur. Sed quoniam attributum majoris momenti ac ponderis est, quam nomen ejus, haec ellipsis admodum rara est nec fere tolerari potest, nisi in iis locutionibus, quae in adverbiorum usum cesserunt aut propter vulgarem sermonis consuetudi- nem facile supplentur. Quum dicitur tempore, in tem- pore, loco pro opportuno tempore vel loco, omissa sane est notio attributiva. Has autem locutiones in modum ad- verbiorum usurpari vel ex eo cognoscitur, quod aliae formam suam mutare coeperunt(tempori, temperi, tempe- rius), aliae tamquam adverbia conjunguntur, ut apud Livium XXV, 31, 15: Ni tam in tempore subvenisset, victoribus victisque pariter perniciosa fames instabat;— ubi parti- cula tam excusari non potest, nisi in tempore pro adver- bio esse putatur.— Ex frequenti sermonis usu ortum est, quod in indicanda rei mensura ipsius mensurae nomen omittitur, dummodo, quid omissum sit, conjectari possit. Ita saepe cogitatione addendi sunt genitivi passuum, modium, sestertium.— Caes. b. civ. I, 18: Caesari nunciatur, Sulmonenses, quod oppidum a Corfinio VII millium inter- vallo abest, cupere ea facere, quae vellet.— Cic. pro Caecin. 10, 28: Ita eum placidum mollemque reddidi, ut non auderet

4