4

trii nomine conjunctum, ut, quum jam nominis famam adeptus esset ¹), ab aliis ²) ejusdem nominis inprimisque a Demetrio Poliorcete fere aequali, quocum saepius apud veteres confunditur, eo facilius discerneretur.—

Eam autem difficultatem, quam Suidaè verba ohjiciunt, si ita, ut vulgo, leguntur, Anuijroαο, Pavogrodrou, Panoeus. OPaamoov d8 A4*)» rij Arrixis, d9 r nOdετον Oavòg xa- aeiro, quia portum Phalereum antea Phani nomen gessisse nusquam alibi inveni- tur, facile expediemus eundem locum ita interpungendo, ut legamus: yuijrouo, Tœvodrodrou, Oguosug,— GäxoOv 0 J4*ν rijs Arrueis— og rd roενos Saudg Lac. Teiro, Ita legentes Demetrium prius Phanum ³) appellatum esse concludemus. Quae sententia non abhorret ab usu Graecorum; nam etsi nomina gentilicia apud eos non erant usitata, nomina tamen quaedam certarum gentium propria fuisse certum est. Sicuti enim filius maximus natu nomen avi accipere solebat, ita hoc quoque Graecorum erat, ut nomina, quae singularum gentium hominibus inderentur, similitudinem quandam inter se haberent, e. g. in genté Socratis praeter hoc no- men invenitur Sophroniscus, et in Sophoclis gente nomina a vocabulo cονos inci- pere— patri Sophoclis nomen erat Sophilus,—, in Charetis cum verbo zalgPeiv cohaerere solent, alia id genus. Eodem modo Phani nomen ad Phanostratum referri potest. Itaque etsi nusquam alibi de hoc priori nomine Demetrii a veteri- bus aliquid memoriae est proditum, ita tamen statuere a veri specie non abhor- ret. Neque vero res illa est absoluta, sed potius ad quaestionem nos impellit, unde sit factum vel quid commoverit Phanum, ut mutaret nomen, id quod nos ducit ad locum, quem Phanostratus pater in, Atheniensium republica obtinuerit, indagandum, ut, utrum Demetrius annobili an ab obscuro et humili genere sit na- tus, accurate Sbeno nlun queu ut. re Ednid Nohotos nos doceant, vidder liceat.

quatuor pronunlanda est. De ylabarum numero et quantitate dixit Heusingerus in Observ. Antidarb. p. 372. Phaedrus tamen V I. I. cum dicit: Demetrius, qui dictus est Phalereus, diphthongum, distraxit, quod non mägis offendit, gam Orpheus trisylla- bum in Virgili Culice V. 116 et 268. 1) Cie, pro Rabir. Post. 9,23. Demetrius et e republica Atbenis, et ex doctrina nobilis — et e clarus, qui Phalereus vocitatus est etc.+ ²) Praeter nostrum Diogenes Laértius undeviginti Demetrios enumerat v. 83). ³) Phanus etiam argonautae cujusdam nomen erat, vid. Apollodor. 1, 9, 16, item Athe- niensis cognatus Aphobi, quem Demosthenes aliquoties memorat.