ad 31, 1. Lemma in utroque cod. est Haod- Kadralig nal rag“ 2004„69 04ν(Vat. B. ut solet οιένν), sed Kal ml ενεεωννρ mee⁸ο⁶ ⁶ν˙φρ Koövou in Rom. sqd.

ad 37, 1. Hie quoque in lemmate peccatum est, quod dum in Vat. B. Med. B. recte se habet Alld SOorci r6 us asusdgoveg ixar, in Rom. rôv excidit. Non debebant igitur Heyn. et Boeckh. delere utv, sed addere rôv.— 2. riνν*ειν½ςFa Med. B., male.— Ib. ridiculum mendum ed. Romanae en räôuν rœod π⁶μνν εαuαά‿ν drxoruxeiv, quod sex deinceps editorum cura non sustulit, tollit et ipsa ratio et codicis Med. B. auctoritas, qui xao xdae habet. Alterum cod. h. 1. non consului; sine dubio editor Rom. breviatam scriptionem perperam intellexit, cum syllabae wv et ag non habeant nisi tenuem curvati apicis distinctionem.— 5. ꝓflijvct] doοGρσσανu Med. B.

ad 43, 4. ri rij A46Sou Vat. B. Med. B. Rom. sdd.— rüy dnto rijg A4ßou Heyn. Boeckh.— 5. xod(non xeo*) r JMεαν˙ éeüuscra Med. B.— 6. May dεααοσς ννν a Med. B. Illud Aicz Pindari, cum recentiores quoque scriptores frequenter idem usurpent, possit videri glossa alius vocis, ut eius quam Pauwius reposuit, udu; vide tamen Hesych. v. Aijv, lxv.— 7. G dνπκ revo ITιανοοαι τανν πααα‿νν ντοο roν AOioνοοu, ita rectius verba collocata sunt in Med. B.— 10. ν τ χ qℳM0רe⁊o!‎ Aloluaν Vat. B.— 2„ xOdr rs Alodd Med. B. Rom. sqq.— 2ν rcñ Oν⁵ Aloli Boeckh. Apud Tzetzas qui hoc ex Scholiis Pindaricis sumpsisse videntur, in Comm. ad Lycophr. v. 1374 legitur ν οα ρ(v. I. rOd) Alolixdv.(f. fr. Hellanici 114. Muell.— 14. 05ro of Vat. B. Med. B. Rom. sqd.— Delevit Boeckh. oPro.

ad 48, 2. Cum in antecedentibus coniecturae virorum doctorum non confirmarentur, hoc loco lectio Medicei B. rouxrizo? fidem facit iudicii Boeckhii, qui idem pro xcœrduzon reposuit. Neque aliud significare voluit librarius Vaticani B., cum n0νο5 Scriberet, transversa linea superimposita, quod scripturae compendium cum ambiguum esset(nam ã0 9, n0! sexcenties inveniuntur pro αασαο*, mrol), Zacharias male explicavit.— Non minus recte Med. B. antea(1) pro uoe“ habere videtur puolv, quamquam ibidem peccat doνσ scribens pro doναaᷣ. Est pudee non alienum quidem, sed non solent talia admiscere interpretes.— 3. Pro kog in eodem libro vox compendio scripta, quae aut ijcoe aut ijyovy legi potest, utrumque pessime, hoc vel ideo quia ſpovv inter vetera Scholia rarissi- mum est.— 4. sd. 10 d erasu αmφναυνο Rom. sqq.— r05 6 ¾ Leraεν νέυνου πφμηανιαναμενο Boeckh.— rv Ot eraò*εαάαοαμαμνανν optime Vat. B.(is 1d infra, röv supra) Med. B.(idemque paulo pPost éxetyou pro enstvwwv). Haec igitur non recte a Boeckhio emendata esse ex utroque codice mani- festum est. Leguntur ibi verba: odbrog odv, ꝓyfoly, d Melvirrovu peyovd aœud THeiodνεον εxn- Oicu ꝓενοναrοeν, 6 d era⁵u*αμααυινοοσαμεμναιυνν„ d:d 28eAauννε νν εlroν dosrν, aurdg e—p avrou 2:sie rô„sog olow ſy. In quibus nullam video offensionem sermonis, nisi quod Sch., paulo pressius loquens, ad daò Melcvimwov subaudiri iubeat ay, ante alterum aörèe mente addi aal vel simile quid. Error autem ed. Romanae natus est ex cod. Vaticano, cuius librarius, quoniam primo impetu mendum ro intulerat, statim correxit errorem, compendio syllabae Gv supra posito; quo non animadverso Zacharias non solum rô iteravit sed etiam„ααοοναμέιαναν in 1.αeκοονασν commutavit, errorem errore cumulans. Solent enim codicum Graecorum librarii diligentiores(ut vel hodie adolescentuli nostri censuerunt, ne munditias scripti delendo corrumpant) non tollere traducta linea aut litura corrigere ea quae titubante calamo peccarunt, sed supra tantum vera lectione adscripta notare mendum, ita ut duplicis lectionis species inde exoriatur. Quod multos qui usum codieum non habent fefellisse cognovi. Hoc igitur dieit interpres Aristagoram, cum a Melanippo quidem et Pisandro fortibus viris ortus esset, alii vero obscuriores intervenissent, ipsum prae his(obscurioribus) virtute enituisse, ipsum per se gentem qualis esset ostendisse'.— 6. De dmτονενρςοονrQ—naihil adscriptum habeo; erit in utroque; sed nihil inde colligo de lectionis diversitate, cum duνανεοεν(Thuec. 5, 16, 2 loraculi verba]; Eurip.