PROLOOQVITVR EDITOR

Hanc quam videtis, iudices iustissumi, Scholiorum opellam quattuor absolvere TE: Excerpsit THIoMAs, auctavit TRICLINIUS, Trono nunc scripsit, TEußNER uortit prelice, Lipsiace, belle, Saxonice, typoplastice.

Nam prisci moris sumus istac in urbe, ubi Permulta quidem sunt decora Musarum, et tamen Imperii antiqui residet quaedam calamitas, Byzantii ut hic sint homines plures, quam typi Byzantiorum Scholia exprimere qui queant. Illorum ad instar aureos procudimus, Numeramus, perlibramus, circumcidimus;

Sed hos excidere excidit iam memoria

Eorum qui nuper arti Gutenbergicae

Caballino in foro exstruxerunt Cerberum.

Iam intellegetis quantum sit distantiae

Inter Parnassum bicipitem et Caput Imperi, Capietisque hic non facile deprehendier Weidmannorum imitatores aut Teubneridas. Utut est, quam gnatam nostra in urbe novimus (Incertus pater est, mater multo certior) Saxonicam alumnam, opellam, seu puellam, eam Cuius taceo aput uos virtutes ut virginis, Amice accipite, amici, et sultis ducite.