— 2—

leniore mutatione legere velit res, quod aliquaties pro Orev usurpatur, ut VII, 38. Ita omnia interrogativa pro indeſinitis nonnumquam apud Graecos leguntur.

6 Jfos Aurog. Contra seriorum Graecorum loquendi morem Lydos nominat dj+uov, quos Svog nominare debebat; djuog enim est Populus unius urbis ac civitatis, non re egionis, ut us ASnpdoy, Ro- Duνε½εοων OaAloον So 2u⁹οον, IIegoφ, EAvον. 3

ragd roboroe HgaAεA derg Sevres oJoy rr

Aov. Unde hoc participium, utrum ab 2οντ⁵εεμς an ab e-rrrεeνπα?

utrumque enim hanc aoristi formam in lonica dialecto habet pro enr- rgec;Selg. Interpretes dissentiunt. Qui ab illo ducunt, vertunt: Hera- clidae ab his sive apud eos educati; qui ab hoc: Heraclidae, quibus ab his im- Perium commissum erat. Hoc mihi aptissimum videtur, etsi mire dictum videatur Sνταρφφ˙,μενᷣνυ⁸ε*, quum in activo dicatur: erνεꝓ‿νν T„ r„ d- Tüv. Contra latinae quidem et nostrae linguae usum foret dicere: com- mittor imperium, ich eperde. Herrschaft anvertraut. Non item Graeci, a quibus non solum, † dοναν errergéxewau ,αα, sed etiam(ε) Cxvr troias T&pxꝭνν dicitur, cuius loquendi rationis aliquot exeipla congessit Matthiae in Gr.§. 490. 18)— Geterum rem ipsam non copiose narrat Herodotus; fortasse unus ex Atyadibus oraculo alicui obsequutus im-

Perium Agroni Heraclidae permissit. Iardanus, qui Ppostea merora-

*⁸) na ap. Lucian. Diaj. deor. 20, p. 58 ed. Rip. 080˙' 4 Aonc ες exuα n T diaανα, ne vi tuo quidem Marti arbitrium permissum fuerit;, Thucyd. I, 26

oi o⁵ Aαοιν dmreraενο ri ꝙraar, quibus Atheniengium eustodia

eoommissa erat. Cf. praeter Matthiao Fischeri Anim. ad Weller, Gr. P. III, p. 437.

.