36

V. 2. Aανα&&μο ʒε⁷, sic metro flagitante scripsimus pro vulg. xεε, quam prae- bet etiam codex Vratislaviensis Rhedigeranus oculis meis inspectus Praeterea in men- tem venit le udr, quanquam u particulae d tam propinqua parum placet. Ceterum Weberus haud improbabiliter ex his verbis suspicatus est Glaphyram alii viro sponsam fuisse, quae quum ipsis nuptiis Cydni amore incenderetur, Veneris numen ita intercessit ut virginem in fontem transformaret eoque modo cum Cydno flumine copularet.

V. 5. No ερ ½ littera initiali quadrata exprimendum curavimus, propterea quod de Glaphyra potius in fontis Nympham mutata quam de sponsa h. I. cogitandum est. Bre- vissima eademque rerum naturae quam maxime accommodata est nuptiarum descriptio— i ⁸ατdeνα rduοr— in qua quidem agnosces Postam elegantissimum.

19 Etymolog. M. p. 238, 59. Aetνεεον, 1 Ieuux, 6 l.. IAPOENIOX 0600 600½ iπα dο̈νεet TIorri⁴⁴os. ra ro Seuwes, 6 2œœσαι εινασα, 6 eroderarinees q10¹de. vdraxaruuie 6à«l ει Sεννειο Er Tor Ge*⁴νον TIAPOENIOX.

6(Eng— Torriddo«, i. e. 6 sive Cĩan, rha Ponticum, Rhabarber. cf. Sehnei- deri Lex. II p. 431.

20 Etymolog. M. p. 275, 54. Fexutrios dεναε, rie Tralas erdordroν, ³is TGν ̃rol- Trios&ꝓν doyoravued, dεορρενσοmQ½ οver ioxuos.— uA⁴ IAPOENION dl⁵ν dr Ap. Eocreuns Tuuridoe uᷣbero ine. ⁴ rò'Oer dr r Tobo, drd vnde 846ueron. 60 rdy dr dw*εε εᷣομκς Tadh, r5* 35 xu 2νο ol ν σeωσνσεεσει onνο⁵ xc Louun 10g.

Mira sane quam Graeci etymologi sibi finxerunt silvae Hercyniae notio, cuius verio- rem descriptionem suppeditant Caesar B G. VI, 24. Tacitus Ann. II, 45. Germ. 28. 30. cf. I. Grimmii myth. Germ. p 40. Praeterea notanda est forma adiecliva Eoxveig pro con- suetiori Tozuvrlc a Parthenio Msdepäta.

21 Gellii N. A. XIII, 26.„PARTIIENII Poeia versus est IAauns zl N Oije u elralie Meliuer!,,

eum versum Virgilius æmulatus est itaque fecit duohus vocabulis venuste immutatis parem: Glauco et Panoped et Inoo Melicerta.“— Virgilii hic versus legitur Georg: I, 437. Parthenii versum Virgilio paullo accom- modatiorem praebet Macrobius Saturnal. VI, 17 extr. Tον αἀά Vnt„ lννν AINXrT. qualem Heynius ad Virgilii 1 c pro genuino habet, quippe qui Gellii lecttonem ex inter- pretatione profectam esse censeat: sed nescio quo iure et qua ratione; nam Gellius di- sertis verbis Virgilium ait aemulatum esse Parthenii versum duobus vocabulis(i. e Pa- nopeae et Inoo) venuste immutatis, unde apparet Gellium ipsum apud Parthenium rep- perisse eiνανν nedue id a librario quodam esse importatum. Contra verisimilius Macro- bium aut nescio quem ipse auctorem sequutus est Parthenii versum Virgilii lectioni magis aptasse.— Ceterum suadente Ph. Wagnero ad Virgil. l. c edidimus Nuoit pro constanti

Gellii et Macrobii veriptura Nyjoes, duae vix convenit particulae A ob seq vocalem vocis l⁵⁵ς dorreptae.