28

e» lis est rGuxev cum lectione cod. A. ou B. ⁴.ααα P. i‿αα.— De Solis poculo v. ad Mimnermi fragm. 9. ad Critiam p. 131.— dyanl uoern, i. q. dyαelurih, incluta, dmat eionuorov. Eouded eadem est fere quae apud Mimn. 9, 8. TG⁵οο ασασαναιοοωσνν ita tamen ut Loude partem tantum denotet regionis occidentalis; ex Hesiodi enim Theog. 983. ν αι Our eiν Loudely insulam esse intelliges.

.. 6..

Etymolog. M. p. 375, 40. Eoxro, oαuxæriνᷣ. A.VTIMAXOX

== r6 e, eι εοκαᷣοeo εlοσ νρ̈νBeν Pentameter dueqaloe ex Lyda, ut videtur, depromptus. Cod. Batav. oi ximν εμεην unde

Valckenarius ad Euripidis Phoeniss. p. 607 integrum versum reposuit huncce: 6GG½ ν εέꝓ⁴αι εομαοοες iον απαάαηαν.

— 8 7. 2 Schol. ad Apollon. Rhod. I, 1008. Auúrrovreg Tae e †νας, dyrt 1oν òν νονre à ueᷣl.— Aurrety d&oπωι τ ϑυνειν ς τααα Karμαμάν Ʒν raHi ν ε e᷑νς ⁵οτέ⁶μνενοι. r0το AVTIMAXOT

Höre rie as dörri, ele d⁵³ιιινιον 5⁴ασο.

Schellenbergius satis probabiliter coniecit hoc fragmentum ad Lydam pertinuisse, quod unum hoc carmen semper ad partes vocasset Apollonii scholiasta, non Thebaidem aut alia.— Quoniam versus qualis vulgabatur rörs xig zdunt durf ee d³ενμουν οπάπηαχοο pro- cedit metro hand dubie invito, divinum F. A. Wolfii ingenium eum sanavit hoc pacto: Möre rig auns dinro ee Aον(ω%. Quae medicina quam salutaris fuerit huic ulceri misere illato cognoscitur ex scriptura codicis Paris. örs aums ourret eis G*⁶μυαο⁶νmειιο quo duce talem hunc locum restituimus qualem supra repraesentavimus. Rutgersius var. lectt. II, 20 coniecit möre rıο α. duνεετι—οσυν½ᷣmσ e 00,⁴αᷣ. Sed quum posterior syllaba verbi duνrrs in arsi posita sit, hiatus nihil offensionis suppeditat. Mice, i. d. do 6rs. cf. Buttmanni Lex. II p. 227 sddq qui tamen corrigendus p. 229 duce Spitznero ad Iliad. IIII, 277. zad⁵ denotat avem quandam voracem. cf. Hemsterhus. ad Aristoph. Plut. p. 312.

S.

Schol. ad Aristoph. Plut 718. Ort eyr v¹ Tu*%, 166 Kvrldοeω ui,

6—qeig zu σνσνπτο εωꝙνρννσ— d15 x τ πα ANꝭ1ν‿ t 21 ee ros 17 6510.

Schellenbergius hanc hexametri particulam in Lyda collocandam esse censet, ubi oc- casio fuerit de infortunio Zetae et Calais dicendi, qui a iustis Peliae funebribus redeuntes in Teno insula ab Hercule occisi sunt. Vid. Apollon. Rhod. I, 1304 Acusilaum apud Apol- lodor. III, 15, 2 ibique Heynium. Zetes autem atque Calais in Argonautarum numero po- suisse Antimachum ostendit fragm. 9.— Non solo epitheto †οτνάασ—(de cuius prima syl- laba producta consule Passovii Lex. v. 69¹) distinguebatur Tenus insula, sed antea vel ipsa nominabatur Oqlovodu. cf. Steph. Byz. v. Tirog.

Schol. ad Apollon. Rhod. I, 211. Zürhe ad Kdlalg we, roöroug en did p⁶9απν τπνπυ συαννπνQνοoα οισ ‿t ονναυτας oiν. ol Huey„νο εν O0νν, dg InOGv1o, ITO6 ½% d έε ¶αυι⁶³, foëοιςσ ε ε Iνέ66οορεμαιωννανααάανάασχ̈ιςεα ϑ Touroue œl ANTIDIAXON.

Quanquam huic fragmento et numero 10. 15. non inscriptus est carminis titulus, eius tamen argumentum Argonauticum revocat ad Antimachi Lydam.