Aufsatz 
De Lvgvbri Graecorvm Elegia Specimen Altervm / rite celebranda indicit Nicolavs Bachivs
Entstehung
Einzelbild herunterladen

15

V. 4. ol at dlια*, sie primus edidit Vrsinus, quum in Plutarchi editionibus desideretur particula aan quæ tamen quam facile absorberi potuerit a sequenti syllaba α cuilibet in oculos ineurrit. Atqui Reishius voculas ol prorsus supervacuas esse opina- tus, quum seq. versu vocabulum xovoo? non haberet unde penderet, proposuitoοαασασQσ α Aforor dotur 2Oeνro ror Torον quod Schneidewino ansam dedit ad coniecturam uνσαον vaxdoroy. Sed re vera neque abundant of«, neque inexplicabilis est genitivus xerdosẽ, quippe qui habeat vim qualitatis, i. e. öyrta Tougoð, sive dorver rodαemεos, quemadmodum IIomer. II. XX, 270 sq. rruxas rAs νο αλεα, duo d" ε⁷⁸νσι νπαmσσνεεειοο. cf. Mimnerm. 9, 7. Ac ne offendat duplex genitivus(obiectivus rwv et adiectivus xeroĩ) ab eodem substantivo dorvy aptus consule Matthiæ gramm. Græc. p. 364 cd. III. Quæ quum ita sint, totam sententiam sie fere expedies: Corinthii, qui etiam(aliis videlicet idoneis testibus deſicientibus) puleherrimum laborum suorum testem constituerunt au- reum qui in æthere versatur, i. e- II6uiον, dg xdrr*ο να εnouer. Iliad. III, 277. Sagaciter autem observavit Weberus p. 615.»Die Wendung selbst scheint nicht viel anderes zu verrathen, als dass die Rorinthier, einen Zeugen ihres Heldenmuthes bei Platæxæ unter den Sterblichen zu finden verzweifelnd den guten Helios, den niemand so leicht weder abhören noch widerlegen konnte, dazu erkoren, so dass wir einen feinen Ausweg durch eine Verlegeuheit zu kommen an Simonides zu bewundern, Plutarchos aber gerade das was er bekämpfen wollte mit seiner Anführung bekräftigt hätte.«

V. 35. al σtεe, sc. TIauos, struetura paullo liberiore-

6.

Apollonii Soph. Lex. Hom. p. 117 ed. Bekker, Eelνοσ ⁵εανο⁶ε ᷑ο, 6 rodg Eiνονι υmπςμναενοσ. 6 d IIi ⁴αοςεεεινονμνςσερν tεᷣ diινέν eνσ roð&uαντννσσε o**νπονννv.M1. 2 NAH

Seur⁵ουυν 7⁴ dιστοο Tυοσοο εμeν αενι ⁵μάμιιαιπιτ dvrl To αοτιοππ.

In Etymolog. M. p. 553. Gud. p. 414 et apud Zonaram p. 1415 perversa confusione Pindaro assignatur hexameter qui Simonidis est, Simonidi autem Pindari verba tribunntur. ef Bœckh ad Pindari fragm. 175. Ee*νοο⁴σεκ pollon. Etym. M. Gud. Eeενοεονι Zonar. Deinde quod in omnibus libris scriptum est 5 doroe Villoisonus emendare voluit dοιατοο, Brunckius d ³ισαστοο IHeynius inseruit do, quod haustum a syllaba subsequenti et cum prægresso 6 coniunctum probabilem reddit scripturam ydo. Bœckhius denique vo- luerat ο Ʒασνσο. Tum Etym. M. Gud. Zonar. omittunt articulum 6 eum Apollonio metri gratia utique retinendum. Quod Apollonii codex Dekkero teste compendio seriptum

-9-

exhibet erat, unde Montfauconus perperam extrieavit&ιαεέα, id apud Etym. M. Gud. Zonar. aperte expressum est ν αμνοεςασ Postremo miror quod Bœckhio rectius seribendum videtur 1dαα emn Etym. M. Gud. Zonar. quam laνακαας Juod exstat apud Apollonium- Immo participium illud multo magis interpretamentum sapit quam acdicetivum 1 ⁶οσρ ⁶⁸ε i.e. 6 Teας τωυκασ⁶εσ ο εν aνσσι ιe, velut fragm. 5, 5. Touooν Ttu0s 7 9 47.