— 19—

Aristoteles. Nam a parte potiori facile fit denominatio, nisi quis Platoni, ut paulo post videbimus, allegoricam vindicare velit eruditionis Alexandrinae formam. Prae-

cipue vero obscrvabant externum literaturac priorum

temporum habitum, observationes singularum vocum

et rerum in loca quaedam communia digerebant, et omnia deinceps ad artis formam redigebant, unde Ta Xv1νο S. Ts½αννναρ vocabantur primi nostrae Gram- matices auctores(S). Quomodo ortac sint partes ora- tionis, de quibus et Stoici meriti sunt, jam supra vi-

dimus habita ratione poeticae Aristoteleae. Poetarum

dota, sagacissimis F. A. Molfii ad Homerum prolegomenis, quem librum(dυι νεαλν quidem quoad formam) non satis inspectum fuisse a Mattero V. C., dolendum est. Id specimini ejus historico de Schola Alexandrina, in qua alioquin plurima nitent, paucas etiam adspersit maculas, v. c. II, p. 54 Aadæααa(Veterum catalogos de dramatum auctoribus, tempore ac fortuna, cf. Schneider et Passow, in Lexicis) fuisse„Eheories de belles lettres.«« Attamen hisce parum offensi gra- tulemur potius Francogalliae post tot ac tantas rerum eversiones renascentem paulatim humaniorum literarum cultum.

(*) Ex. c. Dionysius Thrax, unus omnium antiquissimus(si forte Axistarchi discipulus) ac celeberrimus, in cujus artem(ap. Fabric. b. gr. vi, p. 311— 19, Harl. et Villoison. anecd.) multi alii ut Porphy- rius, Heliodorus, Diomedes Scholasticus, Melampus, Stephanus, Theo- dosius Alexandrinus, Georgius Choeroboscus etc. scholia scripsisse perhibentur.

1) grammalfca.