— 4—

praefecit. Ego vero, quia omnis gymnasii disciplina cerlis ao praeclaris legi- bus ab hufus terrae gubernatoribus regitur, non potui non me continere, et, si qua esset Vestra de me eæxspectatio, factis potius, quam longa verborum in vulgus emissorum pompa, qualis essem haberique cuperem, ostendere: praeser- tim quum ea harum publicarum scriptionum ratio hucusgue obtinuisset, ut ip- sarum legum, non praeſecti, voces audirentur. Tum nesciebam ab initio, morem esse constantem apud Fos, ut, ubi primum indicantur in his gym-

nasii et paedagogiorum annalibus noworum praeceptorum nomina, et vita anteacta commemoretur, et librorum editorum, eæ quibus cognoscatur, inscrip- tiones. Ita si forte accidisset, Cives, ut aliter de me statueretis, quam veritas pateretur, et ut mihi acquiescendum esset in summa PlINCIPIS OPTIMI fustitia et MAlT RATM in omnes partes conscientia et approbatione et paucorum virorum tacito judicio, profecto satis poenarum dedisset error meus. Sed nolo Vobis, Cives, difidere; nolo me dissolutum oideri. Quare dabitis mihi hanc veniam, ut, nisi sero fit, sive inscientiae sive negligentiae crimen eluam, reſeramque de vita mea quam paucissimis verbis.

Natus sum anno superioris saeculi XClIII. Stolpenae, Saxoniae regiae oppidulo prope Dresdam sito, prid. Cal. Apr. Litterarum elementa partim pripa- tim didici, partim in schola urbana. Quum bene de me sperari videretur, pater misit me a. 1802. Dresdam, ubi in neapoli nova schola civibus paulo liberalius diendis aperta esset a senatu. Ires annos ibi versatum me recepit schola prin- akis Afrana, quae Miseni est, tenuitque per quinque annos sub Tzschuckii, dlogi clarissimi, auspiciis. Anno h. s. I. in academiam Litebergensem me

1 i, in qua, theologiae operam daturus, ut recta ratione uterer, qui artes ad im nunquam retulissem, philosophiae, historiae, maxime litterariue, et studia late patentia ampleæus sum. IZ erum philologiae docendae sua- ensim me cepit, ut ad hanc propius accederem, reliquas tamen artes berem. Ita, ut palam verba faciendi facultas pararetur, et tum et pius orationes habui in conventibus sacris. In philologia praecipuo duce Lobeckio, V. Cl., quo decano philasophorum ordo summos artis suae ad me detulit a. 1812. Ineunte a. 1813. Zwickaviae, urbis in Saxonia