Aufsatz 
Geschichte des Großherzoglichen Gymnasiums zu Darmstadt : Festschrift zur Feier des 250jährigen Jubiläums dieser Schule am 23. und 24. April 1879 / Von Wilhelm Uhrig
Entstehung
Einzelbild herunterladen

18

werck geben könne, das er ſich darüber hoch erfrewt, vnd nicht gewuſſt was er zu genugſamer bezeugung ſeiner empfundenen, innerlichen frewd thun ſolte, endlich aber alles in überauß andächtige gewaltige Dank⸗ ſagung gegen Gott außbrechen laſſen. Deſſen damahls gebrauchte wort würden hirher alſo entlehnet, Gelobet seystu Herr Gott Israël, unsers Vatters ewiglich! Dir gebüert die Majestät und gewalt, herrligkeyt, sieg und Dank, dan alles was im Himmel und auf erden ist, das ist dein. Dein ist das Reich, und du bist erhöhet über alles zum obersten. Dein ist Reichthum und ehre für dir, Du herrschest über alles; in deiner hand stehet es, jedermann gros und starck zu machen, Nun unser Gott, wir dancken dir, und rühmen den nahmen deiner herrligkeyt.

Auf des Cantzlars geendigte rede, hat der newe Rector, M. Balthasar Klinckerfus, in lateiniſcher ſprach respondirt mit nachfolgenden worten:

Illustrissime ac Celsissime Princeps, Domine ac Patrone clementissime.

Tantus est Illustrissimae Celsitudinis vestrae Splendor, Tantaque praeterea loci hujus ac caetus honoratissimi dignitas et amplitudo, ut effari quicquam, quod non absolutissimum est, numerisque suis perfectum animi sit a verecundia, decenti modestia, rerumque aestimatione alienissimi.

Et tamen praesens haec panegyris, superiorum voluntas, meique officii ratio mihi imperant, ut quo modo dicta sunt, paucis persequar, quod faciam premens rigido pede orbitam, quam teri oportere jam est ostensum.

Postquam enim intelleximus uberrimum illud beneficium, quod Deus Ter Opt. Max. novi Paedagogei plantatione ac fundatione in nos, totamque patriam clementissime contulit, idqne rerum hic momentis probe expensis, accuratà mentis contemplatione intuemur, sentimus pium esse ac aequum, mente ac voce gratissima id agnoscere ac celebrare.

Quin hoc ipso tibi, o aeterne Deus, pro tanto tamque amplo beneficio gratias agimus, quas mens nostra concipere ac lingua efferre potest: Tu primus es et supremus Scholarum fundator, quique Illustrissimorum ac Celsissimorum nostrorum cordibus opus hoc ad omnem posteritatem laudabile in- stillasti: Agnoscimus hoc, Deus Pater, Fili et Spiritus Sancte, et agnoscimus devoti, nunquam de- posituri memoriam benignitatis tam paternae, in re adeo necessaria in hoc mundi languescentis senio, quo passim Scholae sive fatali quopiam infortunio, sive alio hostis humani generis versutissimi in- stinctu conturbantur et evertuntur.

Et porro rogamus, Alme Deus, ardenti Spiritu, ut quà misericordid Paedagogeum hoc nobis concessisti, eãdem ei ex alto benedicas, id conserves, ac contra quasvis machinationes potenti manu tuearis ac defensum eas: etiam patriam nostram mellitissimam, averso quo affligitur malo, datà desuper pace desideratissimà, pristino nitori restituas: Fiat hoc! O Deus Pater, O Fili Jesu Christe, O Spi- ritus Sancte! Fiat!

Jubet iam rerum series ac ordo ad IIlustrissimos ac Celsissimos Principes ac Dominos, Dominum Ludovicum( excellentissimae ac beatissimae memoriae:) Patrem, et Dominum Georgium filium, Fundatores ac Nutritios munificentissimos me devolvi, illarumque Illustrissimarum Celsitudinum animos ad gloriam Dei illustrandam, remque literariam, Ecclesiae reique publicae maxime necessariam promovendam tam propensos, gratàâ mente humiliter depraedicare.

Equidem verissima vox est Orestis apud Euripidem: Interdum onus esse nimium laudari: Spectantque viri graves in dandis beneficiis, rebusque salutaribus suscipiendis non proprium laudis fructum, sed gloriam Dei et salutem generis humani: ad quorum utrumque ornandum, illustrandum juvandum ac promovendum se praespicue natos, locoque sublimiori constitutos esse, omnino sibi per- suasum habent.

Ast et permagni interest Ecclesiae ac Reipublicae debità iustàque laudis ac praeconii parte non defraudari eos, qui pro juventutis salute ac emolumento assidue steterunt, et etiamnum stant in excubiis.