Aufsatz 
Abschnitte aus der griechischen Formenlehre / von Fürstenau
Entstehung
Einzelbild herunterladen

Tempus. ladicativus. Conjunct. Optat. Imperat. Infinit. Particip. Aor. II. AXO,0νν A1rυνσ Tdrτονμν 111 0⁷ Aπινιςαασ 1drετααειοσι,*, Med. siπσον Ainr- 1mοο Taαιςσνσ 0* eAlnεro Ainαα 1*ιοιο AlnεεοσασνQ u. s. w. u. s. w. u. S. w. u. s. w. wie das Im- wie der Conj.[wie der Opt. wie der Im- perf. Praes. Praes. per. Praes. Aor. II.[Eoτςνν Gάα OTααε⁴τν G.αασάιι⁴ϑ) Orτανα ꝗτααεlsο, Pass. eoπτ⁴ασ oral³ſo Oτααεlν Gτααινπνν 6 Soτeνν ανm orααεν Gr⁴. Gen. Gαέαν‿ u. s. w. u. s. w. u. s. w. u. s. w. v09 wie der Aor. I. wie der Aor. IL wie der Aor. J. wie der Aor.I.

Eut. II. P. οκα.σά⁴α durch aſſe Nfodi wie das Fut. I. Pass.

B. Gebrauch der Tempora secunda.

1. Bei Weitem die meisten Verba bilden lieber die Tempora prima, als die secunda. Namentlich werden diese niemals gebildet von den abgeleiteten Verbis auf deνπα, ic, luο, d, 8⁵ο, 40,,, und nur selten von Verbis puris und von denen mit einem Tlaut als Charakter.

2. Verba, welche einen Aor, II. Act. u. Med. haben, haben keinen Aor. II. Pass., und ebenso umgekehrt. Ausgenommen: z XG⁰ ich wende, welches alle drei hat.

3. Verba, bei denen sich der Aor. II Act. u. Med. im Indicativ vom Imperf. nicht unterscheiden würde, können jene Tempora nicht bilden, z. B. pod(Aor. II. Pass. 2ο⁴σσά.

Anmerkungen.

1. Im Acr. II. Pass. unterbleibt bisweilen die Umlautung des e in, z. B. bei qltyo brenne, Slerosehe, Péyc tadele: oꝙεꝓνννν 5enn. Das Verbum T6.,⁵ανια schneide hat auch im Aor. II. Act. 2T ℳ⁴6ν

2. Einige Aoristi II. Act. u. Med. werden mit dem Tempuscharakter des Aor. 1, 0, gebildet, z. B. πππηιι(IET2) falle Aor. II. 2/τ‿εοον.

Wörter zur Uebung.

dνοα höre(Perf. II.) mτεεο sãe Aenrc stehle zoεnc wende *0⁴ι() schreie ceuðyc fliehe xrelν töõdte ꝙ9'eloc verderbe mενα überrede Naælvco gähne

5*