Lectiones variae.

Epistola XXIII.

Fundameniu hoe ee dixi culm est.—. 1

Interrogandi signum, quod Ruhkopf post diri posuerat, Modium sequutus, sustulit Matthiae et Schweighaeuser: fundamentum hoc esse dixi: dulmen est.

in aliena potestate n ponat.—

nascitur si modo inl te ipm sit.—

nisi tu forte iudicas eum gaudere qui ridet.—

hilari oelo morte contempnere.—

4 unu potest te facere felice.—

ad veru honu specta de tuo gaude.—(omisso ε).

quida an uuire defiert qua incipiunt.—

Vulgata: quidam ante vivere defecerunt quam inciperent. Desierunt, quod habenr vett, editt. Gothofredi etiam(Colon. 1593. 8.) recte restituit Schweighaeuser.

Epistola XXIV.

Michi erede adeo mors timenda n est ut beneficio eius nichil anferenda timenduge sit.— Cum optimis libris in hoc loco consentit manuscr. nostrum. Schweig. dele- vit anteferendum. Locum sola distinctione posita interpretatus est Matthiae: adeo mors

timenda non est, ut, beneficio eius, nihil anteferendum timendumye sir.

Formido demda est.—

quod vocabulum persona vulg. legentibus forsitan ignoraretur, mutavit manuscr.

turba carnifieu cinca te fremente.—

ubi nonnulli Codd. frementium.

Mons nos aut consumit aut eruit emisris reside meliora.—

Pro eruit, quod etiam in Codd. Argentorat. et Paris. reperit Schweigh., alii habent emittit; de quo disputat Matth. in Programm.(Observatt. in Senecae epist.

pag. 10.) sed exquisitius videtur Schweighausero eruit; nempe exuit nos, id est