—- 132—

xoo το ον elyal olov Jei. Cyr. VIII, 1, 12. h dτνν οον Jeu. Hipp. I, 5. Huius attractionis generis, cum nullo alio comparandi, latet, ni fallor idonea ratio in ipso dei. Nam cum etiam alias genitivum rei assumat, etiamsi infinitivus appositus sit, eo magis suspicari licebit, subaudito slvoh, conspirare id verbum cum Ppraecedenti nomine ad at- trahendum genitivum relativi. Reperiri autem interdum verbum dec cum genitivo nominis junctum, confusione quadam constructionis, cum infinitivus accedat, qui ex lege grammatica eiusdem nominis accusati- vum postulet, probant Her. V, 38. 0ee 7% d*½'vαφωσνεεεννεενναιν Plat, Rep. V. p. 23. bip. ς- dei dæρονν εlαι τνν eς·ινννορνν.

Est et aliud attractionis genus, quod relativo olos incidit, huic duidem non proprium, sed cuilibet praedicato commune. Quod ne praetermittam, monent verba, quae eadem sectione, quam tractamus, subsequuntur. Quum enim infinitivus edvau quocunque praedicati casu coniungi possit, modo ut is cum casu praecedentis subiecti congruat, ſit, ut etiamsi mente subintelligendus sit infinitivus, inceptam jam con- structionem continuet oratio. Ita Morus optime refinxit, vnrςνέιαμέατοοις 35 ꝓνεpos νννπ˙ τοοισοσνιντοοιςσ ƷοᷣNMem ν lναιν 0loOε rrε τ πι εεεονH, quorum loco ex communis grammaticae praeceptis scribendum fuisset, Tolοοτοσοννςσ Soxeiy elvu, olovg xe ro rg. int. 20oay elvau, Conf. Plat. Leg. II, P. 97. bip.

In formulis, quas tertio loco adscribimus, verbum sic omissum est, ut id, nisi antea sententia in duas dirimatur, plerumque etiam casus relativi immutetur, ne suppleri quidem aut subaudiri possit; per se patet, omissum verbum nullum nisi copulam esse posse. Exempla dan- tur cuiuscunque casus. Hell. IV, 1, 34. G²ioεαι α dνμα ola Goo-

vaßaãgov eiuarga. Cyr. VI, 2, 2. Plat. Symp. 220, a. d6ντο oν πάαꝓφον