25

oreihmı rotz udhora rardg Beßiwxöras mpeoßvrepovg Üvöpaz zu Eumeipovug Toy zur& Tov youov favroy, dp ixaorng Pohng 85, ons db ovupavoy ix TOV Asıovoy Eferdoapres zul Haßövres Td»ara vnv Epunvelav arpıßeg JEIWG Ol Toy TIKYUAT@Y za TÄg OS MPORIPETERG Sauev evonwmag. Hörkyeı dd movrösg.

49.’Adnvaloy zaradpow. Demetrius hoc libro ea, quae in Atheniensium moribus et re publica reprehensione digna viderentur, persecutus est, quum ipse ab iis injuria affectus esset.

50. wepi öveipo» vel potius öveipov libri quinque. Artemidor. oneirocrit. II. 44. p. 142: zalroı V’emvov Tod Toptov zaı Anunrpiov vod Dar. ui’Apreuwyog roö MıiAn- elor, Tod udv Ev Tpıoi Pußkioıg, Too ÖL Ev mevre, Tod ÖE Ev einocı Öio moAAoVg Oveipovg dvaypadausvoy zal uaMora ovvrayüus wol Depazreiag Tas und Zepamıdog dodeioag. Deme- trius a Serapide deo oculorum morbo sanatus esse dieitur, illnmque et ipsum id sive credidisse sive simulavisse ex eo manifestum est, quod ob illud beneficium paeanas in Serapidem finxit. Jam verisimile est Serapidem Demetrio per somnium reme- diırm quoddam praecepisse, quo sanus hic factus sit, quidni igitur haec res Deme- trium moverit, ut omnino de somniorum veritate inquireret, quam quum ipse ex- pertus esset, aliis quoque exemplis confirmaret?

Finem faciant dno fragmenta quibus propter nimiam ambiguitatem certum lo- cum inter Demetrii libros assignare dubito. Fragm. LX. Diog La. V. 5. 82: Üheye un rpov eivar uepog rüs Öppös, din yotv Emioxornoa divaodaı To Pin.— Fragm. LXI. Posidon. ap. Athen. VI. 233. e: rd uevroye mod Tobrov(Tod apyipov) Badeioız zaı xu- »ora4Boıg uerahktiaug ebpioxeras, zara rov Paınpea Anunrpıov EAmıdobong rüg wAeovebias dvaseıy x TÜV uvyov tus yüg abroy röv IlAovrova. Xupıevrigöuevog yotv Gnow örı Ilor- Nazız zaravammouvres ra Pavepi ray AdnAmv Everu& Ev lueAAov obx FiaBov,& 8 eiyov areßahov, GonEp aiviyuarog Tpomov drogoövres. Eundem Posidonii locum Strabo Ill. p- 147 ita refert: Tav 9 emuuckeıov Ppadov chv Toy ueramAhevovroy TApuriDNeı TO ToÖ Darnpdos, Orı Pnoiv Exeivos, Eri töv’Arrızoy Epyvpeiov obTW OVyTöyag Öpbrrew Tobs av- Sohmovgs bg dv mpogdoroörrag abroy avagsıy rov IlAoirova— dv ÖLE Aöyov ob TOP al- Toy eivar roörov nore vois"Arrırois, ÄRN Lreivog lv aiviymarı koırevar ıv uerarkelar* 000 ulv yüp avekaßor, Pnoiv, obx eiyov, 600 dE eiyoy aneBarAov. Ultima verba, quibus aenigma continetur, librarii manu deprayala videntur, quum conveniat cum Athe- naeo Diodorus V.37 p.359, ubi haee leguntur: uey@Any dtycı mapaklayıy Ta neraikı, TOETO owyrpıvöusva Tois zora virv'Arrıriv. Eneiva ubv Yap oi uerahkeioyres xol pdg Taig Epyaoiaug ueyihas mpoituevor Öamavas, dulv ihnıoav dvwore hoßeiy obx!haBov,& de eixov areßarov. Casaubonus:»Aenigma illud Demetrius in animo habebat, quod in Homeri vita, quae Herodoto auctori tribuitur, his verbis comprehensum legitur(c. 35. p. 760 Wessel.): "A00' Ehouev Aımöusoda,& Vooy Ehouev Pepbusoda, ubi si solutionem aenigmatis cognove- ris, scil. de pedieulis captis et non captis, facile intelliges Demetrium, cum verba illa in Athenaeo dicens simul aenigmatis praedieti eos admoneret, gravius aliquid, quam quod verba sonahant, dicere et amarius irridere eos voluisse.» Illud aenigma pueri piscatores Homero solvendum proposuerunt et nescienti ita explanaverunt, se quum pisces capere non potuissent, consedisse in litore et pediculos de capite legisse, eorum autem quot cepis- sent, se abjecisse, quot non cepissent, domum retulisse. At hujus piscatorum aenigma- tis cum Demetrii verbis similitudo fere nulla est, nisi forte rem ita expediamus, In ver- bis Demetrii nulla quidem aenigmatis ipsius, sed totius narrationis similitudo inest, Ut enim pueri, quod volebant, pisces capere non polerant, quod vero habebant, pedieulos, abjieiebant, ita Athenienses argentum quod quaerebant non aceipiebant, sed quas habebant opes perdebant. Quae interpretatio quum arcessita videatur, equidem Demetrium aliud aenigma quam illud pediculare denotasse existime.