Ibid. v. 343 eodem sensu: 8 rà 6'p“ Dyu roa e⁴ανα — a pardoolαοʃεαν, a1&⁵ον daiοοσοσσ οα, ſid. V.. ck. Iliad. 1 222: HGN 0) 5 4d. Aleeoaat al daiovak a-Xooc. Ibid. V. 51, ubi Mercurius est ille daiνν mortalium medicus. 3 Ao 86 ror 20, Mainc εαυιοεοα vis, al Atd« Oo, deG StObvts Sapov. quamvis G. Hermanno hic versus videatur valde inficetus. In Bagohum V. 31. Cf. Odyss. V, 20: dnei ſuy kugahs daiμν. In Von. V. 11. Cf. JI. I, 222: gneua 33 di,ρμ α ä⁴³ν Eyda adοot. In Terram matrem omnium V. 16. quae vel ornatur hoc epitheto. Subaudias aοιεα re aphevexai re.

IIaicoαν dxaipod0, ar' äydsa Haldard woln«, . 05 ⁊⁸ 0b Tihcetc, dsuwh ded, ä* νοε dAv. Jam videbis ex hisce hymnorum versibus nihil utique certi cadere posse in daemonem accuratius exhibendum et distinguendum, in iisque ambigi inter Odysseam et Miadem. Denique quum in omnibus Odysseae, Jliadis et Hymnorum Homericorum carminibus adjectivum Sauενεοςα diligentissime contulerim, neque quidquam, quod possit quadrare rem nostram, invenerim, iam finem imponere liceat disquisitioni nostrae ct inde iudicium feramus, quo nihil potest esse luculentius, F. A. Wolſium secuti, Odysseam aliquo tempore ante Jliadem esse ortam et utrumque carmen ab uno eodemque auctore non esse confectum.