XVI, 369: dedν« α:. TIASHM⁵ο% /G ptS;,(ya„ονμνειμ ενλvse adrGy. Toy d'äpa reor uey anifae“ oads daiucv. XVII, 243; XIX, 201: eodem sensu. « EXO0 y zeyoc dyip, Ardοꝙr s 8 daiuov, XVII, 446: d⸗οα àϑμνινο. Tic daiν τdε ανναά*μρμοwGW’ns, dartoc dvi-n; XVIII, 146: 9s6 α ᷣα Ʒαεαιες.. 3 AAAd ds daiνν. Olαννι εεας⁴‧ν,' Aytidostac Susi. XVIII, 255 XIX, 133: Numen fati instar. Nov d'ãνoui roga Jap ot E6ooeue“ aud daiv. XIX. 10: Numen benevolum et iustum. IIò« d'Er zal 160² HsICov Eyt Bahs daicv. XIX, 138: eodem sensu. apoc péy Bot ταοον tενασννινοε φι aνμιν. XIX, 512: eodem sensu quo supra. AdrAp Sol zal 6ν⁹οσ αφeνμνιαμνmQηόνε daiuc. XX, 87 ut supra XVIII, 255: Abrap SoOt zal Oveipar' snsodebey kaαα daεμον XXIV, 149: Kal rörs* S'OQ,αᷣ ετααχαάα αοωεν μια daiμ Semel tantum hoc loco occurrit epitheton zaxéc dainoh coniunctum, unde et quod xaxdò daihcv a natura daemonis, qualis ubique est in Odyssea, plane abhorret, liceat coniicere Kal rors n S' 0bha efas oe dars daiu.. si quidem depravatis quibusdam huius rhapsodiae versihus succurrere operae pretium est. XXIV. 306: ut XVI, 194: àAd Bs 5Aiμι nXATE dα q Txααéς 0e5“ 8196 00 896XOvrA lege à u. cf. Od. V, 421. 1 Ex omnibus autem versibus, quos supra contuli, unus vel maxime dubius est XI, 61: Aos ps daiuoνοςσα αdα αeνς zxl ανεειςαρσαρααοα νοσσ pluribus de causis, quod forma genitivi daiοvοc sic ut ceteri casus, nusquam omnino occurrit, quod dos et&νεςαααρσααοςα eνοςα sunt änas XeTéueva et quod facile hoc versu possumus super- sedere. Itaque J. Bekkerum V. D. non spurium notasse illum magnopere miror.—

Jam vero in definienda daiuo»o« natura progrediamur ad lliadem. Hic licet illum spec- tare utroque numero et singulari et plurali, quovis fere casu, nexu vario, significatione dissimili, genere etiam altero. Si quidem in Odyssen nullus fere versus alteri similis inveniri potest, ubi daincov eadem cum aliis verbis coniunctione repetitur, in Iliade permulti sunt, qui iidem recurrunt saepissime.