13 4
Non abest hoc carmen a veteri carminis epici simplicitate, vi atque colore, nonnunquam vel assurgit nec non copia imaginum et vigore perquam est spec- tabile; quamquam sunt haud pauci, ³) qui sibi diffidentes, aliorum iudicium temere secuti, omne ingenium, ariem, omnemque et inveniendi et dicendi facultatem abrogaverint Tryphiodoro. Unum tantum afferam pro multis exemplum, quam laute et quam festive agat, quo animus Graecorum post longam oppugnationem remissus describatur ita: Evatεομεν ν̈ς †τν doεεοατα εεeτεμμ— E ꝓεον 6Sdxνον dreilat.— Gεynro Seo Swom-— Leruegzsy AXtarn doovin pnlSeiga pebeoartoν eaνοω— Arero zaurrde r6sa.— zaréppeoy Gxε 10l.— tm-rot d' oi Huer dyenSer deυνς Erri Pdrrdς αμα αάeτο uvorrsc 6 deενας oτevor trνœαοναςα, oi d, rrode oéovree 0XNGrag dto- Ias— ArriX6 d eat rtdt eν ⁴˙ε Néorwo— laior ger Au- *tοι ‿ονπa cet.
Primam carminis editionem recudi iussit una cum OQuinti Smyrnaei el Co- luthi carminibus Aldus Manutius s. 1& a. Utrum anno 1521, ut vulgo pu- tant, an 1504(1505) ad lucem prodierit, non satis constat, nisi forte Renou- ardi verbis(Annales de P'impr. des Aldes ed. alt. vol. II, p. 200), qui eam anno 1504 prodüsse autumat, maiorem dabimus ſidem. Haec autem edilio men- dis nondum erat purgata, quam iterum prelo subüciendam curavit J. Th. Frei- gius Basil. 1598. 8. impr. ap. Sixtum Henric petri.—
Exstat etiam in H. Stephani poëtis graecis principibus heroici carminis et aliis nonnullis(éy rotg růe us roα⁴ςσεοςα νποιεεεουν onraig l ⁴eνλιασ rigiv.) Fragmenta aliorum sunt adiecta ad calcem. fol. 1566.— Liber admodum rarus, et de textu restituendo genuino bene meruit editor. Neque destituit Try- phiodorum Jacobus Lectius in poöëtis graecis veteribus carminis heroici scrip- ſoribus, qui exstant omnes. Adposita est e regione latina interpretalio. Notae item et variae lectiones margini sunt adscriptac. Cura et recensione J. Lec- lü. Acc. index rer. et verbor. fol. Aurel. Allobr., exc. Pt. de là Rovière. 1606. Stephanianum textum sine ulla mutatione recudi cnravit Lectius neque quicquam nisi latinam interpretalionem addidit ultra, quod pensi habeamus.— Nec deest Tryphiodori carmen Michaéëlis Neandri(proprie Neumanni) libro, qui inscribitur: Opus aureum(quem titulum non ipse Neander, sed Oporinus
1) W. D. Fuhrmann. Handhuch der classischen Literatur der Griechen. Halle 1807, 8. tom. I. p. 490: Dem Verfasser war es hauptsächlich um poëtische Künsteleien zu thun. Daher sind seine Bilder und Sprachfloskeln so gehäuft. Le reste est d'une secheresse pu- rement analytique et que ne rachèéte nullement le merite du style. Voilà pourquoi, sans doute, il a traversé tant de siècles, sans trop appeler l'attention des savants ou des gens de lettres. Il en est méême resulté de singuliéres meprises de la part de ses biographes. Biographie universelle. Paris. 1826. Tom. XLVI, p. 607.
—


