11
Hieraus ergiebt ſich, daß nur die Leibnitz'ſche Methode auf ein richtiges Reſultat führt, dagegen die Hoffmann'ſche Methode nach der erſten Rechnung in Schaden bringt, nach der Zweiten in Vortheil, oder dem Gläubiger ſchadet. Beſtimmt man den Werth der Forderung für A, ſo iſt dieſelbe
im erſten Falle 1333,33 1,05¹°= 2171,8595 fl.,
im zweiten Falle 11205,504 5† 1,95 9=l965,6394 61 das erſte Reſultat gibt den Werth der Forderung des A am Ende des 10. Jahres um ſo viel zu hoch an, als das Schema die des B zu niedrig, und das zweite gibt die Forderung des A um ſo viel zu niedrig; äls dis des A nach dem Schema zu groß; es zeigt ſich hieraus eine vollkomtmene Harmonie des Calculs.
Somit iſt mit Evidenz nächgewiefen, daß nur die Leibnitz'ſche Methode es iſt, nach welcher man das Interuſurium zu berechnen hat.
II m FetHort unafinl zumn
ͤm manmme) 27daldnaipile. I
„ r T* 5 toe. 1 JIpro Silaßdin. s Hep 115) tt ſilennuna A 1 5 In f 0 15 1 1 1 11 1 A 12 1019 1n)(I 13(„M*. 8) 2, b 2 9»chfinintn? II 0 0119 Oitant.l 2 u10 1 10.) 12 1 10 tI 1 16 1 1 ſii— 1 fil 4 1 Iu 6 1— 1 41 Iil„lolsige ünn 1 ) II I Il b6 tenH „8 mob 1 1 194 1 4 11 4 131 9) Ifon bnn 4 1 nt It nI u; htam Hommnoe Botent 711 il inthit l ſ 1 991 11I KIn 1 40„61 18 er l 8 10— Ofnint 1 anf HinA e neerr dnee melne be nRiune Hl i 199 9(I 18 olann Snti“v ohunl a(I 9. Zamiin att, obual„0(* 103 immort 9 das ic i biu anpino sintooch elloo hirtas ſun jansere(0
3 4 4. 1„ IrIO 31001 MnP Aniroc inpos angib mr0 1


