40

Hliec pentameter referendus est ad fabulam Esopiam 407 ed. Fur. a Themistio orat. XXI p. 262 B. ita expressam: Toqos„do ν Aicουσmσοσο ο μυνοοτυε, de opn roie dννιοαόεω duo ioaν dαmσ‿o g Qeur, Ti εν εμμσαιοασεων τυην mνι νειαννερν*σπεέιαμειινν uiνκeν ενα‿eεαυν, dd' Aby 2επαασοόν pτιν ⁴⁵οοουν 1 58 6ιαρσνέν ⁊νν α oν oν †σέαοντοε. aar oëνto oi deννοσπσσιο τ μι õʒ⁊ Liτν cxx 0d 00051, 16 d16- reia xνν dενιειςσ deενta. cf. Tzetzæ Chiliad. VIIII, 493 sqq. ibique Riessling.

4. Suidas Vol. I, 1 p. 94, 11. εαν, 7eoνκν˙ νννμμυιαοι*ςσ 006 06 00-9 dl San d⁴de crd ‿να, oureuu Sulos ueᷣu.—

Seripsimus hoc fragmentum, quasi in distichi formam redigendum esset, quemadmodum placuit Bentleio I. I. c. 4. At nescio an Tyrwhittus recte perspexerit cum illo fragmento intime cohærere alteram particulam ab eodem Suida Vol. II, 2 b. 533, 16 servatam: οι, die ertrorloro,&r εος

13 8 ol2 Fἀννοlσ μμρσεσεαο τmι. Quo quidem frustulo cum illo coniuncto integer prodibit hexameter hicce: Su⁵εi—]: τ0 ε o.ον αeνοσασ uειααεο viνοιν. Iam facile tibi persuadebis poetam refinxisse fabulam Esopiam 556 ed. Fur. quæ est de leone, vulpe, cervo, eodemque spectare etiam Suidæ glossam q τ,, drary.—„⁴—†τυεμςααἀ dvrti roĩ ε᷑εαmσαασρη εα 2ν μι σ 12⁴⁶εκσ †m, GεUQh. εναμ⁴αe'ς.

II. Placuit aliquot CALLIMACIII fragmenta elegiaca adiungere, quorum quod primo loco pro- Posuimus misere adhuc laceratum in editionibus iacuit num. 171& 175. nunc autem postliminio ita reponendum:

TNaooοoεασ†vνεοα uid fauνον ⁷νᷣνεν iνeier, iler-enroy&orra, T0 O0x rrA1,Ce Tνιυσσ Luτ d⁴e évree dirds ir.

V. 1 sq. Sine ulla cunctatione in ordinem recepimus nomen IIoοασεσρονεα, quippe quæ a Iove patre vitiata Zagreum enixa ſingatur. Etymolog. M. p. 406, 46. Zayoete, öorrdor dod rols oun- raie. Ooxer„do Zedg uꝓeau, e edePer, es e J6 ν10 6 vvo. Ka³⁴⁵uαemo via 1d⁴ν ναοσν Za- Teta Teirauérn. Zagreum vero filiorum Iovis præstantissimum regnoque mundi destinatum fuisse Orphicorum doctrina memoriæ prodidit. cf. Lobeckii Aglaopham. I p. 532 sqq.

V. 3 sq. Verba nlurosenvoy eérra coniectura substituimus Homeri Iliadis XVIIII, 118 atque ipsius Etymologiei M. p. 428, 10 vestigia Prementes: TInN2os= Analhe⸗ ròν Ʒrra-νοπxo errnérra nœα, por Kd!ohos. T0 Ou Sa18 Dsvga aArO Pde dene Ae: 16“„ Ooμααάοοεναα oν nehie rotos Lrνος eie rd rexdiru dzινee pdo rò drorvxeer al uaordvetn. Ineptam librorum seripturam ous dOνε(i. e. GOνν έ) eijras sagaciter emendavit Carolus Iaeobus Blomfieldius, episcopus Londinensis idemque philologus eruditissimus, ita interpretatus: non ſimmo nondum, quandoquiĩdem extremo pen- tametro probabiliter i insernimus voculam êrl, velut apud eundem Callimachum in Schol. ad Euripidis IHecub. 915. Gey Er“ dοτοο Tdrενποονσοες Sri.] impleverat novem menses, quum puerperium supervenil. De frequenti syllabarum us et ous in codicibus confusione vide Bastii commentat. palæogr. p. 777&