9

Gloriae porro studium juvenem Graecum, cui hoc in- innatum fuisse videtur, ita instigavit, ut, etiamsi res maxime arduae petendae fuerint, omnes vires lacertosque ad perpe- tuam sibi gloriam comparandam intenderet; quod singulara honoris studium, qui famae amor, exhortationibus optimo- rum poëtarum et oratorum inflammabatar i).

Non vero his gloriae instimulationibus modo animus juvenis exardescebat, sed et publicis praecipue institutis, honorem aeternum assequi studuit, qui vigenti et altius semper evolanti Graeco ingenio, summum fuit desiderium. Praeclaro ergo sane antiqui mihi fccisse videntur, qui, ut humana calamitatibus miseriisque circumventa et vexata vita a quotidianis curis aliquantulum relaxaretur, civitatis

membra, quasi ad unum corpus, quibusdam temporibus . consti-

¹) Hom. II. L. 7. v. 90.. rors Ii SLe. 22 5*ε. ☚ν uXsoc olmor, 2JsTrar. Thuc. L. II. c. 64. II 3 adauriua r8 Jaueνπςρςεν, Aal dc Pwsera d6a dsisvmges waralstrerac. In splendidissimo illo loco Thuc. L. II. c. 45. Kownf N rd α.m◻αα d⁸vrS;5, 787& 259 Aουν Ʒmτ αινοων dAAℳ gavov nal rbv. r4⁴ Oov dro„,brarcv, odn sy astvrat 4E Noy, dx* 5 4 d6 a Aur ragã 7 Suru ovrt der, ar X5„d Na* L Yov Na⁴ε dvmsos naraltersra. Ita etiam Tyrtaeus juvenes Graccos ad gloriam acternam sibi comparandam instimulat. v. 32. xeà ris

. roN. d„871..

be rors uXEo 09X+„ dr2MXvrx, 008 2A dvro?,

AN dre s reg da f-yeera: 4dαƷο⁸.