-——ÿÿ34* 5 Zeunius interpretatur, bibere deſinit, eamque rationem hisce tuetur verbis:*Tropus, quo hie ſtire ponitur pro bibe-

re, eſt exquiſitus,& aptus puero, inprimis ei, qui, domeſti- cae adſuetus temperantiae, aliam bibendi caufam ſcire non vi-

debatur, niſi ſfitim.“ Ingeniofa ſane explicatio, ſed, niſ egregie fallor, nimis artificiofa longeque petita.

Camerarius vertit, cum ſiti ceſſat(fere vt noſtri: er hoert auf, wenn er noch Durſt hat); quae interpretatio cum verbis graeci auctoris bene& accurate reſpondeat, Perfarumque con- tinentiae in victu inprimis videri poſſit accommodata, prae

omnibus olim mihi placuit.

Sed meliora procul dubio funt, quae ad h. l. habet Leon- clauius, cui d rausra, nihil eſt aliud, quam, ſitire deſinit, vti, eodem Leonclauio teſte, iam monuerat Henricus Stepha- nus*. Eamque explicationem confirmant exempla haud pauca, ex NXenophonte ibidem adlata, quorum vnum tantum deligere inuat, in ipſo capite ſequenti ſtatim ab initio obuium, vbi 1de xAauuwr rore srauere reddi aliter non poteſt, quam, nec la- crumari vnquam deſiit.

Hlis ita disputatis, quid ſibi velint verba, dalar ravtrau, facile cuinis erit intellectu. Tungit Cyrus Medorum proceres, qui non tam facile fitim pellerent, ld vero eſt, ünem mo- dumque bibendi haud ſeirent.

3. 4, 13: * Vid. Theſ. L. Gr. T. III, p. 104.