trem lugubria fumſiſſe, fed totam cateruam ad exfequias venif- ſe: quid eſt, quod in hoc contextu importunum, quod disiun- ctum dici poffit? quid, quod traiectionem aut poſtulet, aut fal- tem veroſimilem reddat?

Seruandum itaque ſtatuo textum, quem edisores priores exhibuere. At, ſt liceret fequi coniecturam, cui auctoritas li- brorum manu ſcriptorum omnino deeſt, equidem illa, quae de fratre Corneliae agunt, eiicienda cenſerem. Certe,& impor- tuna videntur,& hisce eiectis praecedentia cum ſubſequentibus optime cohaerent; neque inauditum eſt, homines doctos ex ſe- riore aeuo folitos fuiffe, quae margini lihrorum adſeriberent, illa eodem metro, quo ſeriptor libri vfus eſſet, adligare. Po- tuit autem fieri, quod& hic illic factum, vt librarius indo- ctus, hosce verſus, tanquam in carmine deſcribendo praeter- miffos, eamque ob rem in margine collocatos, carmini denuo inſerendos crederet, atque ita noſtrum locum interpolaret. 12) Secundum hanc coniecturam textus ita reſtituendus foret:

Et tamen emerui generoſos veſtis honores, Nec mea de ſterili facta rapina domo.

Te Lepide& te Paulle, meum poſt fata leuamen, (Condita ſunt veſtro lumina noſtra hinu,)

b 2 Vi.

12) Cf. IANI& cel. ROos noſter ad KoRAr. L. III. Od. XVI 2. & L. WV. Od. W. 18.