Aufsatz 
De Taciti loco vexatissimo qui exstat in secundo capite libri illius de moribus Germaniae conscripti / Wilhelm Butte
Entstehung
Einzelbild herunterladen

r==eS= 8. 5

etymologia vocis fuſceptam habeas, non ſententiam loco eſſe accommodandam. Secundum quam ſententiam te optime expe- dias, ea haud mediocri acceffu ad vim probandi prae ceteris gau- Feat neceſfe ſit, arbitror. Ceterum(libris vitio librariorum in omni lectione pari modo fauentibus) cum critica arte nil proficias, cum praeterea interpretum quemque ea maxime de- mulceat, quae ſententiae de origine nominis in gente noſtra haerentis, iam antea acceptae minime repugnet; quem horum ſequendum eligas, non habebis, priusquam in eadem tibi pro- be conſtes. Quod fingula prolixe examinare& refellere nec temporis eſt nec loci, aliorum ſententias narremus tantum& ſtatim abeamus ad tradendum breuiſfimis quibus fieri poteſt, quid noſtra opinio ferat..

Defenſoribus plerisque gauiſae funt, quatuor hae, quae ſequuntur:

1) Thuringos primum Germanon dictos fuiſſe a Gera, flu- uio Thuringiae. vid. Hert. in Not. Veter. Germ. c. 1.§. 4. Hanc perperam fupponere, Tungros eosdem eſſe cum Thurin- gis, quos Tacitus ſupra commemorat, e Caefare liquere iam multi bene adnotauerunt.

3) Romanos, gentium victores, primum Teutonibus Rhe- num transgreffis nomen impoſuiſſe Guerre Maennen& hos glo- rioſo illo a Romanis ipſis vfurpato nomine ſemet inſigniuiſſe. vid. Colerus, Conringius, Kirchmaierus in notis ad h. 1.

Multi contra,(quod probabile videtur): credibile non eſſe, tantam Romanos illo tempore linguae Celto-Germanicae no- tiam habuiſſe, vt eius vocabulo Germanos inſigniuerint.

2) Hermionum ſiue Hermundurorum vt Tacito vocantur

& Germanorum nomina mutatione H in G facili& ſolita prorfus eadem eſſe, atque omnes Theotiſcos, ex quo iſti Heer- B munder