5 ‿—.

Quod vero cum nondum vbique contigerit, haud con- temnendus videtur, qui, ſeu varias variorum ſententias collo- cando, ſeu ipſe, ex his non nihil modeſte coniiciendo, in huius illiusue loci explicatione, aliquid proficere ſtudet. Iloc noſtri eſſe inſtituti, in vexatiſfimam periodum disputantis, quae in ſecundo capite libri illius def antiquae Germaniae moribus conſcripti, exſtat, placidis, candide Lector, oculis vt perſpicias magnopere velim. Verba quidem haec ſunt, ſecundum Erne- ſtinianam recenſionem, quam Lipſiae anno CiοlοccXXII. editam, ob oculos habeo:

Quidam autem licentia vettiſtatis plures deo ortos plures- gue gentis appellationes, Marſos, Gambriuios Sueuos Vandalio: afirmant: eaque vera& antiqua nomna.(eterum Germa- niae vocabulum recens G nuper additum: quoniam qui primi Rhenum transgreſi Gallos expulerint, ac nunc Tungri, tunc Germani vocati fint. ita nationis nomen non gentis eua lui ſſe paullatim, vt omnes, primum a victore ob metum, mox a ſe ipſis inuento nomine, Germani vocarentur.

Senſus loci a voce Quidam vsque ad Nomina ſecundum ea, quae interpretibus bene monita legere fant, cum perſpi.- cuus plane videatur; repetendo acta agere nolim. Eam tamen ob caufam hic ponenda non dubitaui, quod ad explicationem ſequentium, cum iis vtpote omnino coniuncta, plurimum va- leant. Haec eſt Pichenae fententia, quem, aliis neglectis ſe- qui, duo potiſſimum argumenta ſuadent:

1) In omni eiusmodi interpretatione membrorum ſibi in- uicem oppoſitorum rationem habendam eſſe, iam prima do- cent artis hermeneuticae elementa. Sibi autem oppofita eſſe & ſic cohaerere, quae de antiquis nominibus& quae de recen-

1 ac nuper addito vocabulo, nemo fane non intelligit. 2) Ab