Aufsatz 
Genuinum sensum oraculi Hagg. II, 6-9. definit / Johann Georg Friedrich Leun
Entstehung
Einzelbild herunterladen

4*=.

tempore futura defumitur, argumentumque in ea contentum huc redit: deum ſua ſingulari prouidentia curatarum, vt aedes haec, quamuis externo ſplendore inferior, celebritate tamen & frequentia, gloria ac ſplendore prius templum non tantum aequaret, ſed& ſuperaret. Simul cum fumma domus Io- uae gloria etiam reipublicae iudaicae conditio felix, tranquilla & glorioſa promittitur.

V. 6.& init. v. 7. exhibent ea, quae fummam hance fe- licitatem antecederent eique, producendae inſeruirent. Altera ſectonis noſtrae pars ipſum illum fortunatiſſfimum ſtatum com- plectitur vsque ad v. 10. ſeu finem.

en- nd d Haec enim dicit Ioua, parum ad- huc temporis ſupereſt&. Haec verſio mihi ſimplicior& ge- nio linguae conuenientior eſſe videtur, quam alia antiquio- rum ac recentiorum interpretum: ſemel adhuc idque breui futurum eſt,&c. Ita inter antiquiores praecipue L. XX. red- dentes: Ir drax. r. X. quos pro fui temporis more ſequi- tur auctor epiſtolae ad Hebracos cap. XII, 26.& cum quibus conuenit verf. fyr. Alio autem modo vulg. adhuc vnum mo. dicum eſt, qui eſt noſtrae verſionis ſenſus. Inter recentiores interpretes praccipue illuſtr. MicHAEtis illam LXX. verſf. fe- cutus reddidit: Noch einmahl; aber auf eine kurze Zeit&c.&c. Nomen Uyd cum quo adiectiuum urde coniungendum eſt, vim fubſtantiuam habere videtur: verbum uyp proprie valet radere, deradere, vnde Uyb eſt particula abrafa, quae ob vi- litatem fuam negligitug; ad tempus translatum notat eius ad- modum breuem& exilem particulam cuius vix ratio habenda eſt. Propheta igitur de bellis orbem terrarum LToheuffuris

commemorans, indicat euentum breui futurum: de initio cnim, . non

*