—. 13 8i ergo lider, qui conſequendae genninae& in diuinis& in humanis rebus prudentiae inſeruiat— qui religionem non fucatam neque ſpecie tantum, in Deum pietatis, acquieſcentem, animo inſtillet— qui rationes, quae imperitantes inter& im- perio obnoxios nec non inter varias ac diſtinctas humanae ſo- cietatis claſfes atque ordines intercedant, ponat ob oculos— qui denique totus ſit, in vitiis, quae funt illis rationibus, pocique inter iſtos ordines conferuandae inimica, eruncandis atque tollendis— qui praeterea ſit breuitate non nimis ob- fcura& concinno quodam genere dicendi conſeriptus: ſi talis, inquam, liber pius arbitrandus atque reor vasdaay idoneus (quae eadem, de auctoritate librorum canonica, quaeſtio olim quoque diſcuſſa fuiſſe videtur,) ſi nulla ex parte eſt ſpernen- dus; quid tandem de Salomonis prouerbiis dicam? Qnid de ſapientia Siracidis? Quae ſcripta haud mediocriter complecti vi- dimus has omnes, quas modo laudaui, virtutes.

Iudicium quidem Talmudicorum Iudaeorum, quos de ori- gine diuina quorumdam V. T. librorum dubitaſfe notum eſt, non fauet 1) prouerbiis Sal., quem librum ideo apocryphum declararunt, quod verba eius fibi innicem contradicant. v. c. Prou. XXVI, 4. g. Cf. Ioh. Hen. Hottinger Thefaur. Phil. lib. II. C. I. Sect. III. p. 495. Quod a) ad librum Siraci- dis, Sanhedrin c. II. in Gemara interdicitur, quo minus ille

legatur. (X ex kd dda i)

B 3 Non