— 11

ſuos contulit vtrumque librum, praecipua laude mactandum putat praelectt. moralium decima quinta, ad fin.). Bene fibi conſcii duumuiri, veri nominis felicitatem non nixam vllo alio fulcimine, niſi quod fapientia(757 FN. le chef, trans- fert Gallicus interpres) tribuerit, cumque ea neceffario nexu concatenata religio(Prou. I, 7. IX, 10. coll. Ecclef. VII, IT. 12. 20. a7. IX, 18. Iob. XXVIII, 18. 28.); vt ne quid primarii commodi, ſapientiae, feu, quod hh. ll. vnum& idem eſt, virtutis ſtudioſis, plane in occulto iaceat, operam dant. Imaginibus pulcerrimis modum depingunt, Deum recte,& pro- ut par eſt, colendi: docentque, religionem minime abfolutam eſſe oblatis iterum atque iterum ſacrificiis, fed fincera ac. Dia mente conſtet neceſſe eſſe. e. c. Sal. XV, 8. a9.

Quae faepe pio accidant— vx alee 9— aduerfa, im- pio contra fauſta, tantum abeſfe debere, vt in nos multum valeant, nosque animum deſpondeamus, vt cum firmitudine nos animi, tum etiam ſpe optima fuſtentemus:— religio- nemque viam ſpectandam eſſe, quae ad beatitudinem& in vita& in morte qucat, hi libri, quantum quidem per tempo- ra illa licuit, nos docent.

——— Na* alienum hune ſibi locum vindicant adnotatiunculae

quaedam de cautione, qua, vt in V. T. vniuerfe, ita proprie in his libris interpretandis opus eſt.

Primum quidem monendum puto, multa ibi proponi, quae, vt ait S. V. Doederlein, ſi de vniuerfitate exponantur, falfifima, ſi deducantur ad ſingulos, veriſfima reperiuntur. Exempla vide Prou. XVIII, 22. X,. 3. 4. 25. XIII, 25. XXI, 18.

B 2 Dein-