nec cadit ex alto turbidus humor aquae: 25. sed fons in medio est quem vivum nomine dicunt, perspicuus, lenis, dulcibus uber aquis, qui semel erumpens per singula tempora mensum duodecies undis irrigat omne nemus. Hic genus arboreum procero stipite surgens 30. non lapsura solo mitia poma gerit.

II.

Hoc nemus, hos lucos avis incolit unica Phönix, unica, sed vivit morte refecta sua.. Paret et obsequitur Phoebo memoranda satelles: hoc natura parens munus habere dedit. 35. Lutea quum primum surgens Aurora rubescit, quum primum rosea sidera luce fugat, ter quater illa pias immergit corpus in undas: ter quater e vivo gurgite libat aquam. Tollitur, ac summo considit in arboris altae 40. vertice, quae totum despicit una nemus, et conversa novos Phoebi nascentis ad ortus exspectat radios et jubar exoriens; atque ubi Sol pepulit fulgentis limina portae et primi emicuit luminis aura levis, 45. incipit illa sacri modulamina fundere cantus et mira lucem voce ciere novam,— quam nec aëdoniae voces nec tibia possit musica Cirrhaeis assimulare modis; sed neque olor moriens imitari posse Pueatur . nnec Cyllenaeae fila canora lyrae.

L