Triste canam, socii, carmen: fuit ille JAconus, Sacrorum custos, gloria pontificum.

Corporis ex vinclis subito mens pura volavit, Quam nunc ccœlorum gaudia plena tenent.

Virtutem docuit, superat qus jus Libitinæ, Quæ fugit extremi fata eruenta rogi.

Utque manu larga miserorum pelleret acrem

Pauperiem, multis munera crebra dabat.

Sed lugere quid hie frustra? Mors omnibus una

Pro meritis cunctis præmia digna feret. Intereunt ebur, argentum, neque permanet aurum; Ingenii vires nil abolere potest. Membra licet tumulo supponas morte peremta,

Attamen ad stellas gloria surgit ovans.