17

Pro praesenti habet. Haec autem tria praesentia zéraugee, 1 Ontut ét eerdui non grammaticorum causa posui, sed quia res ipsa hoc suadet.— ½αꝙ νᷣ ναπ εμμαἀο msꝓνyyc Eustath. 1596, 7— re Oαο σασ„ d.xε5αlα Hes. pertinet ad αl, Hea. de qua v. supra p. 12.— De veydoουνμασ et dε⁶αοιμααα v. Lobeck. ad Buttm. p. 38. dεοσαενο, d⁴αυωσ S*Hoße Hes., addito ¹, quod saepius fit in verbis ex hac radice ortis, deεdtoνero d'rl 105 S6&οꝙ Eustath. 782, 56. Sdedtoxero illo sensu legitur Aristoph. Lys. 564— deεεασσνεροσαασ*, sil εοe,— εςσσασα Hes. Usitatior est Horma deε⁴tοασοσνμσα— dsdelc postulant ε6εε,—£σσο Hes. deε*αοσ, poßijoæ id. dεεαα*, deiltath id.— dεdéεeoαα, 2uae0S, q εαœ ◻es.— Ex Teιϑεια declinatum est * ο⁶αι, sicut ex ννέμ G. De rεενπαοεσσα, ισκμοε‿μeωιισ, 1 νl, v. Buttm. Gr. II, 41.— ε εαασά⁴ονοσο, dorouot Hes. fundamentum est 1 ⁊αlα(c³) Id. IIAHéc similiter formatum ac*εααε.— Praesens veX1n000 zubjectum est Pindarico ve XAddοe(Tth. 4, 318), et«sxa⁴eνν(fragm. Dithyr. 6).— 1κ.α⁵αρμόόυν Pind. Pyth. 4,326.— Partic. SOôlyovr est apud Hesiod. A. 228 cf. Etym. M. p. 377, 25, Schol. II. 3, 353.— rero=ovra legitur apud Nicand. Th. 72. Invenitur etiam ronxo sine reduplicatione.— Ad dedouε spectat 3sdouiοο Buttm. Gr. I, 432 n.—- Ab à α et zeννναι declinata sunt 5ouννε et rεϑνυεμσα. ornuc sine reduplieatione est 1. Cor. 16, 13.— gegodda, dεασν(1. ³.εκο⁶νιν Hes. Seροeς, 81009 19 dog edreodν: Enixaονος dò œας [6..ν⁴·˖ ð˙ἀ‿ve c³ε Etym. M. 195, 29. De u inserto in geugods cf. supra 5AέάGGGέεέισα. Beßoadi legitur Athen. 7, p. 287.— zerOaοαν, dε⁶ντι Hes. Ut 5 Rc⁸v‚ et 90⁵⁴αν ad gaßodεο et Sε⁵μοασε, ita rerααρν ad zeroνσαν reducit; inde ortum est etiam zεrαeεν.— dyruneε⁴e*⁷‿mη⁶υσ Eustath. 1430, 20.— Praeter eνꝓσαᷣo in usu erat etiam*ααοο v. Lobeck. Path. 90. Prognatum est ex νσφ+.— lnlog dictum est pro rxεέππμκ⁴ος, sicut sde pro smαle. Originem ducit a verbo α⁴ασ, cui supra p. 11 notionem primitivam volvendi vindicavi. Exprimit igitur proprie involucrum,*dνιιναα.— mετορασάeεεεαα(ιιπιααόαέα⁷), ol 1νν τος eνσάωνσνπμνενυνιααι⁵ισιος, O! 0à sl6oOg 1X9⁴ν Hes. pertinet ad 7r½ο ν(πνο⁶εαυκ) v. Lobeck. Path. 108.— ◻☚ρααα ex O SHα(Hανω) ortum est. Saepius notio fortitudinis, firmitatis progreditur ex verbis eundi. Schol. Hom. II. 7, 213 dicit H einnots roõ 06⁴αστον1 viν vxi drreuεꝓ⁵ανε ⁶α‿ςασο ⁶ ε de- A¹6 ueroridges xcl en. duo⁵εoue r6G.ꝓ Wet. Demonstrant illam rationem xlwuc, quod ex alco ortum est, xανς et lri*ς(σασν⁸, 20X¼ ½ᷣ Hes.), 2r*ννον õò&μ⁴ι0ıꝙ id.), Sl, quod aeque ac Flog(ef. Buttm. Gr. II, 127), ad V pro α(⁶⁴μνω) referendum est. Etiam 9(fFlg) et lat. vis ita explicanda videntur. In lingua enim sanscr. wĩ significat ire. Ex lingua anglica affero fast(Celer. firmus).—„*εαιοε, quod intendit notionem 190109 adigeuns) provenit ex forma„dα, quam Herodian.. Mov. p. 7, 16 tradit pi, œl„d elOνru eεᷣᷣ aœαl„ala cf. Etym. M. 222, 47.— De 94G◻ 1%, ex Ha oriundo, v. Etym. M. 193, 57.— T†ρeς, 8Trιοο, άσάκος Hes. Sine redu- plicatione hoc adjectivum légitur Arcad. 63, 19. νννιας, 6 1aαes, quod formatum 3