DE FICTA OMNIPRAESENTHA. 7

animae rerum, ſicut Aen. I. 292. tenues ſine corpore vitae dicuntur. uod addit: bue omnia realli, ſeu ad originem ſuam reuolui, de viuentibus potiſſimum dictum eſſè putem, quorum animae redeant in Deum, animarum foutem, ſolutae ſuis corporibus. Mec morti locum eſſe in rerum natu- ra,(ſi quis mortem pro interitu ſumat) ſed omnia mutari, iam profeſſus ſerat ryriAGonAs. Cuius men- tem eleganter exprimit ovipivs, ꝛnetam. XI. 237.(I.

Sed variae tamen erant veterum ſententiae, nec o- mmnes in eadem haerebant charybdi. Nempe, nihil in hac rerum vniuerſitate tam ignobile quidem exiſti- mabant, quin eſſe partem illius Dei crederent, quem opinionis errore fediſſimo, ſemel ſibi finxerant. Quamuis igitur r&ο corpora viderent; tamen eorum elémenta numinis illius membra& particulas eſſe cen- ſehant, materiam, ſeui ra τα, quod chaos antiquiores dicebant, neceſſario vinculo,(quod eſſensiale vocant Pphiloſophi) cum illa ſui muminis altera parte, quae mens vocatur, vel Deus var eroxxr, ſeu anima mundi, eolligantes. Qua de re senvtvs ad iſtum vwem locum p. m. 334.& ad alterum mox adſcribendum p. 110O. explicatius diſſerit. Antiquiſſfimus hic error eſt, ab A SPrin& Pboeuicihus ad alios populos, illorum fe-

re diſcipulos, propagatus. Pauca in hanc rem D1ook- IS LAERTIVS, Pproocntio; plura MAcRORVS, paſfim, p. m. 58. 68. 69. 102. cet. tradid erunt. Alii, ſpiritum gquendam communem, per totam hanc rerum vniuer- Aeanem pertinentem, commenti ſunt. Quem ſptri- tum, ipſi non Deum eſſe credebant, ſed principem & velut altricem huius mundi partem, a Deo diſtin- ctam,& quoquo modo cum illo caeleſti rerum archi-

tecto, coniunctam. Sane AklsrorEM in hoc genere defendit