4— 7

aliosque andivit, quos poſteri adhuc religione fumma colen- dos judicabunt. In Germania principum— Auſtriae inpri- mis et Saxoniae— liberalitas effecit, ut de rerum mulica- rum gloria jam dudum cum Italia, recentioris artis geni- trico, poſſit certari.

Mufica, proprie ſic dicta, apud veterrimos, eodem greffu, quo poëſis fine illa confpici auderet, quaſi vidua eſt vila. Conſervat hiſtoria, praefertim Graecorum, multa, quibus liquet, populos primum eſſe obſtupefactos ob muſt- ces mox proprio niſu ingredientis audaciam. More enim translatitio habebatur illa aut poëfeos, aut faltationis orna- mentum. Saltatio quoque poſthac,(apud Romanos prae- fertim genere pantomimico,) magis velut ſui juris effe, ne=- que, ut antea, ſaltationes magis populares, muſicis modis excitatas, fed valde artificiofas, parum illis modis aqjutas, repraefentare coepit. Saltaverunt enim hlttriones, quorum geltus motfnsque fola tibia direxit.

Poéſis quousque ſola, aut cum muſice conjuneta, apad Veteres proceſferit, fatis notum: adſunt enim immortalia

eorum opera poëtica, fuperata a nobis folo in genere ro-

mantico, i. e. ut breviter deſignetur: magis muſtco et illis ignoto. Orcheſis pantomimica quamnam inter Romanos acceperit perfectionem non ita plane liquet. Attamen ex neceſfariorum corporis motuum orbe,(qui, ſibi iple femper par, ludos gymnicos et res oratorias admodum or- navit,) ſicut ex teſtimoniis permultis(V. inprimis Plut. de muf.; Lucian. de faltat.) colligi Poteſt, hiſtriones faltando non inepte fuiſfe imitatos affectuum cupiditatumque infini- tam copiam. At vero mulica ab utraque parte, non peni-

. tus