138 Zuſtimmung des Jeſuitengenerals Claudius Aquaviva zu dem Vertrag vom 22. April 1613.
etiam perpetuis temporibus valituram, adeo ut, si Societas JESu casu aliquo Wormatia pella- tur, deinde vero in statum pristinum restituatur(quam restitutionem omnibus viribus et modis procurabimus) fundatio haec robur suum nihilominus sit retentura. Petimus ideireo ab admodum Reverendo Patre Generali absente, ut hoc Wormatiense Collegium Nostrum commendatum sibi habeat ejusque erectionem ac fundationem juxta institutum ac privilegia Societatis admittat, roboret, approbet ac quantum ab ipso requiri potest ac debet perpetuo confirmet. Nos certe, ut omnia et singula praemissa firma et inconvulsa perpetuo habeantur et observentur, Nos ac successores Nostros ad praesentis fundationis Collegii Wormatiensis irre- cusabilem observationem efficaciter obligamus, non obstantibus quoad dicta*) omnia legi- bus, constitutionibus, decretis, statutis, consuetudinibus et aliis quibuscunque in contrarium facientibus, quibus universis et singulis, in quantum nostrae huic institutioni et fundationi obstant, seu obstare possent, in futurum, per hasce praesentes derogamus et derogatum volu- mus. In quorum omnium fidem Nos Wilhelmus Episcopus Wormatiensis, Nos Decanus et Capitulum Cathedralis Ecclesiae Wormatiensis quinque ejusdem tenoris diplomata fieri et expediri, Nostrisque Sigillis muniri curavimus, quorum duo Nobis ac Successoribus Nostris servabimus, tria reliqua Societati JESu dedimus, ut unum ad Reverendum admodum Patrem Generalem, alterum ad Reverendum Patrem Provincialem in**) Archivium Provinciae traus- mittatur, tertium in Wormatiensi Collegio asservetur. Actum feliciter Wormatiae die vigesimo secundo Aprilis Anno Christi nati millesimo sexcentesimo decimo tertio.***)
L. S. L. S. Wilhelmus Episcop. Wilhelmus Theodoricus Wormatiensis. a Daun Decanus.
Nachdem zwiſchen dem Jeſuitengeneral Claudius Aquaviva und dem Biſchof nebſt Dom⸗ capitel zu Worms die Verhandlungen über die Fundation und Dotation des Wormſer Jeſuiten⸗ collegiums zum Abſchluß gekommen waren, wurde vom Domcapitel in der Sitzung vom 24. April 1613 die Siegelung des zwiſchen Domcapitel und Jeſuiten zu Stande gebrachten Vertrags beſchloſſen. Das Protocoll dieſer Sitzung lautet:„Nachdem ſich nuhmehr der Societet JESV. Praepositus Generalis Pater Claudius Aquaviva uff empfangenen Begrifft oder conceptt diplo- matis Fundationis collegii in allen puncten und dero Subſtantialien mit Ihrer Fürſtl. Gnaden vnd Dumbeqpitell allerdings einig ereleren und begehren laſſen, ſelbigen zu geburlicher expedition vnd darin verleibter authentiſation oder ſiglung zu richten: als haben Ihre Fürſtliche Gnaden zu dieſes Wercks gentzlicher forttſetzung gerurt diploma für dißmal zue Laudenburg zweyfach ingroſſiren †*) vnd mit Ihrer fürſtlichen Gnaden ſecret Inſigel verwahren laſſen, auch mit Siglung
*) msc. G: praedicta, D: dicta.
**) G: ad Archivium, D: in Archivium.
*—**) Die Copie obiger Urkunde, die ſich im Darmſtädter Staatsarchiv befindet, iſt eine Abſchrift von einer durch den Notar Johannes Valentin Piſtor beglaubigten Copie der urſprünglichen Urkunde. Dies erhellt aus folgendem Zuſatz des Darmſtädter Exemplars:„Quod praesens copia cum originali suo iutegro membrana charac- tere et singulis concordet, attestor ego Joannes Valeutinus Pistorius Notarius publ. super haec requisitus et rogatus
Propriis manu et signeto. Actum Wormatiae d. 11. Julii Anno 1626. Noannes Valentinus Pistorius Notarius publ.“ L. S.
†*) D. i. die Urkunde ins Reine ſchreiben, ausfertigen, franz. grossoyer; im mittelalterlichen Latein: ingrossatores dicti qui instrumenta forensia et contractus in membranis majore charactere exarant ac redigunt: Gros- soieurs; cf. Du Cange, gloss. med. et infim. latinitat., t. II. p. 68.


