dochmiacam

Simili versu stropham 452—456: ⏑—— —— ⏑ ꝗ ◻/— LO—

Eundem fere versum, nisi quod

11

terminari videmus Aesch. Sept. 417— 421=

— ⏑—— ——8— ———: A AG— 1)

syncope interiore notabilis est, accedente insuper trimetro

dochmiis additum putamus Soph. Phil. 391— 402= 507—518.

NoO. J. G 2—— 8—————

II.— 8— O υ‿ LQ— Qυ⏑— SSSSeSS e— 00 5

III. O9———— S— Q—— ₰—— LO— OU— ²)

iambicam quasi proodum ex tetrametro et trimetro compositam periodi duae dochmiacae sequun-

tur, quarum alteri tetrameter bacchiacus interpositus, altera a versu mixto ex paeone et dochmio incipit.

Tetrametros duos cum trimetris dimetroque et, si scriptura tradita recte se habet, penta- podia quoque dochmiis admiscuit idem poeta in Oed. R. vv. 1329— 1348= 1349—1368.

cuius carminis metra haec sunt:

01 1.* Cö SSAS— Cen” CO s —————= 8—— C=”— E— & 9— 8— 8—. 5 O I e 2 07. ◻☛ C——— — O

duplicavit; G. Dindorfins cum Vauvillersio dνν pro dνoxy scribens:„Aliquot ex hoc versu“, inquit,„syllabas excidisse, in quibus fuerit, quod proximo eire responderet, iam Reiskius animadvertit. itaqiue post 5ᷣ νσκ̈ι ⁵αἀάα unius indicavi defectum dochmii, qui haud dubie ab etre incepit, terminatus autem fortasse fuit verbo zvgetg, cuius glossema esse potest rvpaνets, quod post ε v. 1494 lectum Hermannus egoque eiecimus.“— ac recte is quidem vidit alterum eäre requiri. hoc equidem in litteris axtνante vua⁵οv positis latere arbitror; IIodεασοωνννν autem ex IIoοαεαν½ς, pvorerded ex pvaderalt« oriri poterat, in quo si ante ev litterae ov irrepserant, gli- scente ut fit errore sr⁴eꝭνα ad verbum Ge relatum in 2να mutari poterat. itaque unum tantummodo post dzoœv verbum iambicae formae excidisse si statuas, sic fortasse scripseris: 7⁴ εαQπ⁴‿σ dυι σσάσ, eir' dero uoο³ eire puα εν⁴αeνι⸗ LIodeε‿ννεςᷣ dεν τννννἀd eis r⸗. sed res admodum dubia. J. H. H. Schmidtius alterum ax in stropha delens in antistropha scribebat: 7G ⁶ τ ꝛ⁸ ͤ 9A, SaA, cir deroνr!„ναον sεεμιονε rαιᷣ᷑ HLodeεαοωνιν ᷣ⸗Hoν‿νον ττ*. alii aliter statuunt. etiam v. S antistr. mutilus; quem Gleditschius commode verbo 6 addito explevit.

¹) v. 2 ant. libri àerτι άαο quod retinemus. Hermannus, quo hie versus strophico accurate exaequaretur, 1d⁴τέ⁴⁵ο scribebat.— v. 4 ant. pro librorum ueοταm Brunckins ureozomν post 2εοων Hermannus ut inseruit.

²) v. 5 antistr. pro drel uedover Turnebus sri⁵tover.— v. 8 str. pro codicis Aaegriov Hermannus restituit 1aoriov.— in antistr. liber: rdν ι᷑ ϑεν, Hermannus àν delevit. grammaticae legibus adversatur, nec responsionem inauditam praebet.

duamquam scriptura tradita nec

‿