9

clauditur, cum tertia haud ab omni parte salva sit; intercipiuntur autem singulae partes tri- metris Orestis et Pyladis.

ro0. J. L 8————— r10. III.———————— L NNse-—————— 0P. tr. iamb. 10 10. II. O—*n O——— O— 8 8D O SO 8s— 9—— 5 H 2ᷣ— O——— 8—) ũ S—— 7V. trim. iamb.

Singulae tripodiae iambicae fortasse in iis quoque strophis leguntur, quae sunt apud Euri- pidem in lone v. 676 et apud Sophoclem in Electra v. 1232. quarum stropharum metra haec videntur esse.

Eurip. Ion. 676— 694= 695— 713:

X0. J. C)— 9 8——— — 8——— — o 9———— — S——— tr. iamb. 5 A‿— ⸗ II. 2——=——— — 8— — eᷣ———— 8 8ͤ—- S———— III. e 10 —— 8— —— Q— S8SS9 S 8=8☛ 9 Sͤ——=— ͤ——— 15 IV.— 8——=— —— Qꝗη⏑——-— LO— — 2 DA——— Q£x— 2)

¹) hunc commum in stropham, antistropham, epodum distinguendum esse Hermannus censebat assentiente praeter ceteros Weilio, qui v. 1 pro aro²ogugodᷣd ad syllabas strophae et antistrophae exaequandas ponebat .‿τονιοέεκνα. sententia Hermanni autem probata post garido v. 2 lacuna statuenda erat. itaque ad dime- trum dochmiacum explendum Seidlerus post ueμεν verbum gHavidev iteravit, simul v. 6 6 dGε ponens pro

srεναoet. Elmsleius post gανioeo addi volebat Saggdã*ον Weilius proponebat gaviotν, d eleog. at nobis de responsione omnino persuasum non est, ut omni verborum traditorum mutatione carere possimus. est, ut in-

dicavimus, v. 2 dimeter iambicus.— v. 4 Seidlerus pro d codicum 1.— v. 8 pro dιν⁴ααα Kirchhoffius conicit deππναα qua mutatione vereor ut opus sit. v. part. II pag. 11.— v. 10 mutilum esse Dindorfius censet. recte is quidem, sive versus iambicus sive dochmiacus fuit.

²) v. 1 antistr. de syllaba irrationali cretici videas part. II bi 6.— v. 2 str. pro llas pe codicum G. Hermannus dAadayds, pro Frerapνν Musgravius drevaynd⁴rov.— v. 4 str. pro 167 vel„ Nauckius i*⁷.—

v. 9. ant. pro αοα rνν Heathius σεν ru2αs.— v. 10 antistr. oAour d2οαo zörwia in altero codice(B), in altero(C): ⁴ õꝰeolodr 3 m6 νεααν. fortasse scribendum est: οατ' 2σ⁶⁶GhGbçꝶT6utdν.— versus 13 responsio metrica admodum suspecta.— v. 15 str. cod. Palat: r⁶ τ ευνσρνηια‧ Flor: 1 dε π Q≅Q evεεα. locus desperatus. Nauckius ingeniose coniecit: dd ⁵⁴εε wyaia. alii aliter. Bothius ut spuria haecc verba eiecit.— in anti-

stropha libri ruvοαννdos oi²a. lacunam primus Canterus indicavit. quae quomodo explenda sit, non magis apparet quam quomodo verba antistrophae, ut versus strophae respondens ciciatur, sint restituenda.— v. 17 ant. libri ze⁴doοαε. quod Seidlerus recte mutavit in aέ α.