— 4—

mea opera opus sit vobis, autl tu plus vides, Manebo, ne quod rostrum re- morer commodum i. e. si mea opera opus est, aut si tu aliquid futurum ex me commodi rides: quem esse horum verborum sensum satis declarare vi- dentur verba versu proximo sequentia ne quod vostrum remorer commodum. Hinc nolim cum Bentleio legere ut tu plus pides, atque haec verba ita intel- ligere, ut Mysis Davo confiteatur, se ab ipso calliditate superari, quod sane ex Celeberrimi Viri sententia non dubie cum particula aut, sed sine dubio cum particula ut dicendum erat. Quamquam si in libris mss. esset ul, equi- dem in Bentleii interpretatione lubenter acquiescerem, nec unquam de mu- tando ut in aut cogitarem. Huc denique trahendus est locus TERENT. Ea- nuch. I. 1. 16 sqq. incerla haec si tu postules, Ralione cerla facere, nihilo plus agas, Quam si des operam, ut oum ralione insanias i. e. nihil magis proficies quam cet. Hinc Graecorum sovsgia, Germanorum Vorctheil,

Gallorum avantage, de qua efr. OuPDENDORP. ad Caesar. De B. G. III. 18. p. 153.

EvShAdTc— Cui tanti est, ut accurate cognoscat, quid tradide- rint veteres eloquentiae magistri de Enthymemate et de schematis, quae cum hoc continentur, is adeat Anlsror. Rhet. II, 21, 2. I, 2, 8. QuINCTIIL. Inst. Or. V, 10. V, 14. VIII, 5, 9. ibique Interprett. Cic. Topic. XIII. ConAIUM ad Isocral. Tuμααα. cap. III. Hic ex multis longisque Rhetorum praeceptis et disputationibus sufficiat cum Corajo 7. J. attulisse, generalem ad omnes universe spectantem sententiam Graecis Pychyv dici, quae item Latinis Rhetoribus proprio nomine Sententia appellatur. Ubi Pvchuey talis quaedam ratio sive illustratio accedit, qua efficitur, ut, quod modo omnes universe attinebat, jam ad singulos spectet; ex Prcονκμάρ fit Evsuν‿μνα; id

quod indicat Anisror. Rhet. II, 21, 2, quem locum varie laudaverunt VV.