Druckschrift 
3 (1830) Quaestionum scenicarum specimen tertium : Quo Publici Examinis D. VII. April. A MDCCCXXX. in Regio Gymnasio Ioachimico instituendi solennia indicit / Augustus Meineke
Entstehung
Einzelbild herunterladen

43

ut nihil impediat, quominus utrumque T lav docuisse Acντ⁶. Ncos laudatur Antiatt. p. 104. A6 6 ν⁴οε Diog. Laert. III. 27. AiBeauos Athen. IV. p. 174. f. XIII. p. 563. c. Eærd ix ius ib. VII. p. 295. e. Reeoe Athen. X. P. 426. a. Phot. Lex. p. 291. Suid. s. v. usavueeuerat(ubi male legitur 4 Deidois

pro Eeisoic) Stob. Serm. LVI. 4. Titulum fabulae Grotius in margine Stobaei mi- nus recte de carminatricibus interpretatur, ut docet Athenaei locus, ubi legitur: ard oενενεεεos keiSous, nisi legendum ds. Td*νεαοωο Athen. II. p. 69. b. VII. p. 309. a. VIII. p. 336. c. De nomine fabulae v. ad Menandr. P. 81. Kovedra ap. Polluc. VII. 125.6 Ciα α‿νιςνν a*duν ouro 60vra eowidrnv. Age6oc 68 2.l⁵ SOαμα Ko- vdrs. Kouote Athen. XIII p. 567. f. 591. d., quibus locis ante Dindorfium legeba- tur Koueo pPro Ko. Titulum fabulae Grotius vertit Tonstricen, Dalecampius Novaculam. Rectius Schweigh. intelligit ⁴αμικακ⁴ανειιασ˖ V. Menandr. P. 296. Ksuα apud Polluc. VII. 203. Aevwzde apud Athen. VII. p. 277. c. cll. II. P. 57. b. O6 o- qews ibid. XV. p. 691. a. Ougawde ib. III. p. 100. b. IIdv ib. X. p. 421. a. IINdνο ib. VI. p. 224. d. X. p. 423. a. 2-.αρσ Antiatt. p. 89. Oœννεκνοςοα Athen. X. p. 447. f. Stob. Serm. XCX. 24. Gelsεrateoe Athen. VII. p. 295. f., quo titulo prae- ter Amphidem fabulas docuerunt etiam Alexis, Antiphanes, Philonides, Heniochus,

Hegesippus*).

) De Llegesihb ita Suidas scribit: IIydcwααασοοι ourde ε⅜ eutsuhs trwradonisnos, 00 öoxeT e'wdν ε ꝓπmde Gpratſonen de Halonn dicit) e

69ℳ*⁴eιν αετο εσι ιεαοε, d AS*ναμάο. Hunc Hegesippum quum Darnosthienis aequa- lem fuisse constet, tactum est, ut mediae eum poctis comoediae adscripserit Fabric. Bibl. Gr.II. p. 448, Tuem Tedidſie est Reiskius. V. Jacobs. Anth. Gr. III. 1* D. 901. Sed Suidas confudit Doetam, et Hegesippu m, cui veteres

di gesipp oritici duas D. heni- 1 trib t, alteram de Hale alteram de foedere oum Alexandro. V. Ruhnkon. Histor. crit. p. LXXIX. Hunc Hegesippum oratorem quum Aeschi-

nes per ludibrium Crobyli nomine appellasset, miro errore accidit, ut Meursius, Fabricius, Vossius Hist. gr. III. p. 372. Schweighaeuserus ad Athen. X. p. 429, d. aliique Suidae loco

decepti Hegesippum et Crobylum poetas icos pro uno d habend sibi per-

suaderent. Hegesippus orator si idem fuisset qui comicus, non dubitari potest, quin Plu-

tarchus Vit. Demosth. c. 17. et Apophthegm. p. 187. d. eius rei lectores admoniturus fuis-

set. Accedit temporum diversitas. Hegesippus enim orator, ut vidimus, Demosthenis tem-

poribus vixit, comicus autem vix floruit ante OQlymp. CXX. Epicurus enim, quem exagitat

apud Athen. VII. p. 279. d., scholam Athenis aperuit aetatis anno XXXVII. hoc est Olymp. 6*