21

Kaxadrgdeoowe commemorat Ammonius p. 50. et Etymol. Gudian. p. 186. Kau- awlov, quae ab aliis Araroti tribueb sub Eubuli ine laud Athen. VII. p. 295. 0. XIII. p. 571. f. XIV. p. 642. c. Suid. s. v. dvsuaxde, Mavtous ot IIeguu⁴es. De titulo non liquet, ut nec de Karaxzonuεν, quam praeter Antiatt. p. 89. et 114. ubi male legitur Karcακονννινμινοε, laudat Athen. IX. p. 396. a.(cf. Poll. X. 107.) X. p. 442. e. XI. p. 500. e. ubi ante Schweigh. erat(e, et XIV. p. 653. e. Kegzdra quod argumentum fuerit ex indice fabulae suspicari licet. Quos inde versus servavit Athen. NX. p. 417. d. et XIII. p. 567. c. ab Hercule recitati

fuisse videntur. Kε*ι 6 οᷣ☚ nomen a meretrice indidit, Exεεον⁶α*αď– een6uν υou-

—lasev Las evusein, ut docet Athen. XIII. p. 567. d. proprium mulierculae nomen

1nriO*) fuisse attestans. Koαεασ nomine inscriptam fabulam praeter Phry-

*) Pro Marixn ne quis notius nomen NMariGx„ reponat, aavit Bastius Epist. crit. P. 158.

Hlinc novum pondus accedit Elmsleii sententiae(Cens. Hecubae Pors. P. 253. LPs.) in notis- simis illis incerti comici versibus a Porsono in Praefat. ad Hecubam tractatis AMurxνον no- men sexies in NMerelow mutantis. Istos enim versus ad trochaicas leges exigendos esse, mul- tas ob caussas ne dubitari quidem debebat ab Ahlwardto in Friedemanni Miscell. crit. I. 2. p. 268. qui quam ipse restitui voluit metri speciem, ea nulli unquam graeco pPoetae in men- tem venire potuit. IIlud tamen recte monuit vir cl. nullum in imparibus trochaeorum se- dibus dactylo locum concedendum esse, quod primus omnium observavit DBentleius Emend. Me- nandr. p. 112. Itaque in illis, quos dixi, versibus aut probanda est Elmsleii ratio aut Mn- idxou tribus efferendum est syllabis, ut A¹dνναος in Hermippi loco apud Porson. 1. 1. Alia Sophoclei loci ratio est apud Valcken. Diatr. p. 224. Is enim ad iambicos numeros revo- cari debebat non ad trochaicos, quibus nunquam usus est Sophocles, nisi sententiae ratione

rapidiores numeros flagitante. In eo autem prorsus a. vero aberravit Ahlwardtus, quod etiam

Epicharmi versum rotg E. vioue g rdn correctionis indigere ratus est. Nam doricae quidem comoediae etiam in his rebus maior concessa fuit libertas, de quo admonui Curis crit. p. 9. et postea etiam Hermannus Doctr. metr. P. 85. Exemplis ablutroque nostrum allatis adde Epicharmi versus apud Ath. II. p. 36. d. VII. P. 305. d. ap. Clem. Alex. Strom. VI D. 264. Sylb. ubi leg. 2 6 dras Suydrn Cicr, 2p» s Snuias, et apud Xenoph. Memor. II. 1. 20 ubi genuina lectio haec est: 3 o»nes 7unh ad Aahcwd fadeo ud d exe Ixns. Dubitantius exemplis, quae dactylum tuentur, addo Epicharmi versum apud Athen. XI. p. 479. a. ax zust dSu SakAdινOꝙν⁵νμαραν οαινας S⁴. Nam αςs, quod attici poetae constanter pro- ducunt— Aristoph. Acharn. 975. Tagenist. IX. 6. Cratin. ap. Athen. VII. p. 315. b. IX. P. 383. d. XIV. p. 646. e.— Epicharmus fortasse corripuit, quod fecit etiam Nicander. Sed in dactyli usu quam sibi licentiam sumsit Epicharmus, eam cave ne etiam ad spondeum vel anapaestum