19
laudatur Athen. VIII. p. 340. d. In AvrlGναν, qua cognominem Euripidis fabulam lusisse videtur, ridet zoανρσαρνεοαόσ Thebanorum, ut apparet ex Athen. X. p. 417. b. Eandem ad partes vocat Antiatt. p. 103. et 111. Neque ex alia fabula ductum est fragm. apud Athen. I. p. 47. b. ubi de Zetho et Amphione, Antiopae flliis, agitur. In Acruroce quod argumentum tractaverit, praeter titulum fabulaoe indicat locus ab Athenaeo servatus Lib. II. p. 69. c. 4
N11 α‿αναέεειαμοε ε⁶εις‿αeιένςαις d„dvac,
ial i rodae3dν— εxυνεν akrec. Sequuntur Adyn, quo titulo etiam Philyllius fabulam docnit, et Bs*egogGvrne, utradue ab Athenaeo laudata, illa Lib. XIV. p. 622. e., haec XV. p. 666. f. ubi
Bellerophontem habe Pegaso insidentem et cl-
Tis de πυέoo rou deενωυι ν⁴ννε ⁴s
dwa„do doxee xorrd3eioOv A*douac. Utramque fabulam ad Euripidis irrisionem compositam fuisse suspicor. TPaνυνικιπη, duo nomine etiam Antiphanis et Alcaei fabulae ferebantur, habemus apud Athen. III. p. 110. a. et VI. p. 248. c. ubi quae recitantur ex hac fabula Tvoc„do αιετιρν Srτa auedετo" roiget, de ipso Ganymede intelligenda sunt. Somnum Ganymedis ama- torem finxit etiam Licymnius ap. Athen. XIII. p. 564. c. DAαά ο laudatur Har- pocr. p. 349. Polluc. VI. 67. et Athen. I. P. 28. d. ubi iidem versus, quos Pollux servavit, Epitomatoris errore Antiphani tribuuntur. Glaucum docuit etiam Anaxi- laus. Aαιεαφος praeter Athen. VI. p. 247. a. et Antiattic. P. 108. laudatur a The- mistio ad Aristot. de Anima I. 3. ubi Philippo tribuitur, dqua de re supra dictum est. Aauαναν corrupto fabulae titulo affert Suidas s. v. dαεα⁵αeie, pro quo pa- rum probabiliter Hemsterh. ad Schol. Aristoph. Plut. 1130., ubi idem locus sed sine fabulae titulo laudatur, corrigit Eiißewns Aawsche vel AuahSeig. Fortasso Aaua- clag fabulae titulus fuit, quod satis freduens Atticis nomen fuit. AuXνιο quo titulo etiam Antiphanes et Ophelio fabulas docuerunt, est apud Athen. III. p. 100.
e. 107. f. Sequitur Aoνεαεοmς, cuius titulum et argumentum a Dionysio, Sici
ae tyranno, ductum esse diserte tradit Athen. VI. P. 260. c. ubi de homine ipso
hos versus apposuit: 297 Tort rote Geuνode ενααυεαεστεεο
*α⁴εν τοσQελ⁵αςε oον οσ dærouol re


